Gedicht

In 1990 is besloten, dat eiland Tiengemeten natuurgebied moest worden en beheerd zou gaan worden door Natuurmonumenten. Voor die tijd pachtten boeren het land en hadden daar hun bedrijven. Daar refereert dit gedicht aan, dat ik zag staan in een boekje over het eiland, dat ik zag liggen bij de veerpont.

Nu leven er 9 mensen permanent op het eiland en leeft men van toerisme en natuuronderhoud. Er staan nog een aantal boerderijen op het eiland, die nu vaak een andere bedrijfsvoering hebben. Zo is er het Rien Poortvliet museum, een museum over landbouwvoertuigen en een herberg. Alle boerderijen hebben hier vrouwennamen. Het eiland heeft een bijzondere omwenteling doorgemaakt. Voor zover ik het kon zien, is het een succesverhaal geworden.

10 gedachtes over “Gedicht

  1. Ja, het is een prachtig stuk wild land. In het Landbouwmuseum zag ik hoe het voeger was, met al die akkers en boerderijen. Dat vond ik ook heel mooi. Denk dat de boeren wel heimwee hebben naar die tijd, moet je je voorstellen dat ze jouw land ineens ‘teruggeven aan de natuur’. Zal er wel in gehakt hebben. Maar ik wandel er graag, het is er zo lekker rustig.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s