Het is inmiddels een jaarlijkse traditie: op de eerste Pinksterdag wordt in ons dorp een sportief evenement van jewelste georganiseerd. Het festijn is niet alleen voor de topsporters onder ons, maar er is voor elk wat wills. Zo kun je fietsen, hardlopen en wandelen in diverse afstanden. Je kunt ook nog een halve marathon lopen, als je dat wilt. Ik koos voor een wandeling van 10 km. De route bleek langs de grote weg te gaan over het fietspad. Daar had ik geen zin in. Dus nam ik de pont en liep de weg parallel aan de route, maar aan de rustige kant van het Noord-Hollands kanaal.

Helaas was de hele route geasfalteerd, maar er zijn bij ons niet zoveel verschillende wandelmogelijkheden en men wil ook nog wel jaarlijks variëren van route. Dus dat vergeef ik het organiserend comité. Het was voor een goed doel en ik wil met mijn deelname ook alle vrijwilligers steunen, die zo’n dag toch maar mogelijk maken. De zon scheen en de natuur is op zijn mooist. Ook hier zag ik genoeg fotogenieks.

De weidsheid van het land.

mooie boerderijen

de industriële bouw van het sluishuisje.

Aan de landelijke omgeving kwam bijna een einde.

Na de controlepost liep ik de Purmerendse wijk Weidevenne in. Ook wel weer eens interessant.

Door de stadse omgeving volg ik de vertrouwde oranje route.

Ik liep langs een oude school van mij. Veel herinneringen kwamen terug. Bij deze school waren dat helaas veel negatieve.

De route ging weer richting kanaal, waar we even van waren afgeweken. Over de brug liep ik een andere wijk van Purmerend in ‘de Gors’.

Ook daar liggen sporen van mijn werkzame verleden. Hier beleefde ik fantastische jaren in het onderwijs! Het raam achter het straatnaambordje was ooit (40 jaar geleden) mijn klaslokaal.

Het Gorsebos werd doorkruist. Ik zag een mooi pluizebolletje, dat op de foto ‘moest’.

Toen attendeerde een honden-uitlater mij op een spechtennest met een jong, dat steeds met zijn kopje naar buiten piepte. Zo leuk!

Op de dijk van de Purmerringvaart kon ik wat drinken en eten krijgen bij de tweede controlepost.

Vandaaruit ging het weer terug richting dorp. Dit was wel het meest landelijke gedeelte van de wandeling. In de verte zie je het sluishuisje weer. Daar liep ik net.

Ilpendam naderde. Het lag er mooi bij in de rode gloed van de zuringvelden.

Ik zou uit mezelf de route zo niet kiezen, maar ik vond het heel leuk voor een keer.