De insectentuin voor en na

Mijn vrijwilligerswerk in de insectentuin is wel nodig, als je wilt, dat de tuin er ook nog een beetje aantrekkelijk uitziet voor de wandelaars, die er doorheen lopen. Voordat ik met wieden begon maakte ik een foto van een perkje, dat nog niet onderhanden genomen was. Het gras groeit huizenhoog en overwoekert andere plantjes.

Ik leefde me heerlijk uit aan het eruit trekken van gras, maar ook look-zonder-look was aardig doorgeschoten. Omdat dat bijna uitgebloeid was, mocht het er ook uit. De compostbak was snel vol. Ondertussen zag ik ook allerlei insecten zitten. Om even mijn rug te strekken en te ontspannen, nam ik tussendoor wat foto’s. Van de meesten zijn de namen me niet bekend.

Verder attendeerde de insectenderkundige mij op een plantje vol luizen. Hij zei, dat er altijd mieren zitten, als je zo’n opeenhoping ziet tegen de steel van een plant. En verdomd, daar liepen overal mieren!

Zij hebben hard gewerkt om alle luizen, die over de hele plant verspreid zaten, bij elkaar te slepen. Larven van Onze-Lieve-Heersbeestjes zijn de natuurlijke bestrijders van deze luizen.

Ondertussen was in het perkje, dat ik onder handen nam, hier en daar al wat aarde zichtbaar geworden. Andere plantjes krijgen de kans om groot te groeien.

11 gedachtes over “De insectentuin voor en na”

Geef een reactie op Ria van Felius Reactie annuleren