In het kader van iets verder van huis wandelen had ik een wandeling langs de Linge uitgekozen. Startpunt was station Leerdam. Met zijn elven liepen we de stad door. Het werd al snel duidelijk dat Leerdam een oud vestingstadje is.

De stadsomwalling leek nu, net als vroeger, weer goed dienst te doen als bescherming. Dit keer tegen het water, want de Linge stroomde er zowat tegen aan.

We waren er van te voren van op de hoogte gesteld, dat de route zou worden aangepast en overwegend over asfalt zou gaan lopen. Helemaal begrijpelijk bij het zien van zoveel water.

De route van het Waterliniepad werd een stuk gevolgd. Hier en daar kwam het me bekend voor, want die wandelroute liep ik een paar jaar geleden. Bij fort Asperen stopten we voor koffie. (collagefoto’s aanklikbaar)

Het klinkt misschien raar (en is voor de mensen daar een strop) maar al dat ondergelopen land van de buiten zijn oevers getreden Linge en de wolkenpartijen erboven, leverden mooie vergezichten op.

En een regenboog maakte het nog specialer.

Het voorjaar kondigde zich al voorzichtig aan met de elzenkatjes en de prunus(?).

We wandelden heerlijk over de Lingedijk met het water als hoofdrol vandaag. Op het land was het een natte boel, maar op geregelde tijden ging ook het hemelwater stromen. Toch zagen we ook af en toe de zon. 

Ik genoot van de dorpjes, die we passeerden. Zo had je Acquay met zijn prachtige kerk met toren van Pisa. Gek genoeg droeg die kerk zijn naam niet alleen om de scheve stand. Kijk maar eens wie daar op het kerkhof begraven ligt.

Asperen met zijn schitterende dijkhuisjes was bezienswaardig. De bewoners zullen in deze tijd ook wel angstige uurtjes kennen.

Rhenoy al net zo’n lieflijk dorpje.

Terug in Leerdam zagen we dat er met zandzakken gesjouwd werd. Het gevaar van overstroming is nog niet geweken.

In Leerdam werden we er nog even aan herinnerd, dat dit toch de stad van het glasblazen is, voordat we weer terug waren bij het station.

Met bijna 17 km in de benen in een tempo van 5,5 km per uur, konden we voldaan uitrusten in de trein. Het was een pittig tempo en zeker de volgende dag nog voelbaar, maar dat heeft ook te maken met lopen over louter asfalt.