Station Naarden-Bussum was het verzamelpunt voor alle wandelaars die zin hadden om rondom het Naardermeer te gaan lopen. Al wachtend hadden we even tijd om dit prachtige oude stationsgebouw te bewonderen. De bouwstijl noemt men kubistisch expressionisme. De vorm is asymmetrisch. De hal domineert het geheel, zowel van de buitenzijde gezien als van binnenuit.

In de hal bevinden zich glas-in-loodramen die in 1947 door de Algemene Bond van Forenzen aan de Nederlandse Spoorwegen geschonken zijn uit dank voor de elektrificatie van de Gooilijn in 1946. Onder andere zijn de wapens van Naarden, Bussum, Weesp, Amersfoort te zien. 

Twintig personen hadden ingeschreven voor de wandeling. De ervaring leert, dat er altijd afvallers zijn, maar vandaag niet. Twintig man sterk volgden onze gids door de straten van Bussum. Mooie villawijken gaven ons veel te bekijken.

We passeerden de Sandmannlaan. Het is een straat vol houten huizen, waar een hele geschiedenis achter schuilt.

Op de VVV site staat dit erover: Binnen het vrije schootsveld mocht beperkt gebouwd worden tot opheffing van de Kringenwet in 1926. Tot 300 meter vanaf de wallen was elk bouwwerk verboden. Tussen de 300 en 600 meter was houtbouw toegestaan, snel af te branden of af te breken bij nadering van de vijand. Stenen fundering, schoorsteen en dakbedekking was toegestaan. Dat gaf ruimte om de Nieuwe Hollandse Waterlinie tussen Naarden en de Vecht ter verdediging te inunderen. Bij het uitbreken van de  Eerste Wereldoorlog zijn binnen de Naardense Kringen vele huizen gesloopt, bomen in Naardens kwekerijen gekapt en land geïnundeerd. Echter Sandtmanns huizen bleven gespaard en zijn tot op heden intact. Vooral de 30 twee-onder-een-kaphuizen in de Sandtmannlaan zijn fraaie voorbeelden van deze ‘afbraak’-architectuur.

Uiteindelijk lopen we buiten de stad. Nog een enkel boerenhuisje

en we zijn op de open vlakte. Een grote sliert mensen, het leek wel een schoolklasje, maar het was o zo gezellig met elkaar.

We werden gadegeslagen door bewoners van dit gebied.

Ook zagen we ooievaars, zilverreigers en een buizerd. (Collage is aanklikbaar)

In de ochtend hadden we lekker weer. Weliswaar stond er een stevige koude wind, maar de zon probeerde door het wolkendek heen te komen. Heerlijk wandelweer, dus.

Hier en daar staat een huis of een molen.

Nog een laatste brug over

en we kwamen uit bij torenfort Uitermeer uit 1845, dat op een strategisch punt langs de Vecht ligt. Het fort was onderdeel van zowel de Hollandse Waterlinie als van de Stelling van Amsterdam. Naast het fort konden we koffiedrinken.

In de buurt van het torenfort lag een boot, die wij hadden herkent, als de officiële (TV) boot van Sinterklaas. Ze waren namelijk nog een mijter vergeten te verwijderen van het kraaiennest .

Opeens liep onze gids op de boot.

Het bleek, dat hij had geregeld, dat wij ons lunchpakket op de boot konden opeten, heel leuk! Het schip heet ‘De Hydrogaaf’. Hier lees je meer informatie over de boot.

De bewolking werd dikker, dus de zon had het gevecht met de wolken verloren. We liepen verder, afwisselend over verharde en onverharde paden. Heel wat hekjes gingen we door.

en uiteindelijk kwamen we dan toch even langs het water van het Naardermeer te lopen. We hadden tot nu toe weinig van het meer gezien, maar hier werd het bewijs geleverd, dat we inderdaad rondom het Naardermeer aan het lopen waren.

Dat de lente in aantocht is zagen we aan sneeuwklokjes en krokussen.

Over het terrein van Natuurmonumenten liepen we richting station Naarden- Bussum. Zo hadden we de cirkel weer rond gelopen, goed voor 18 km.