De laatste tijd word ik vaker in mijn nachtrust gestoord door stemmen op straat. Eerst dacht ik aan inbrekers, maar inmiddels denk ik: ‘Het is weer zo ver’. Zo ook deze nacht. Er worden bij ons een paar huizen gebouwd achter de bestaande bebouwing van ons smalle straatje, een inbrei-locatie. Daarvoor is het nodig, dat er een hijskraan afgeleverd wordt. Overdag zou dat té veel verkeersproblemen geven, dus dan maar in de nachtelijke uurtjes. Zo’n gevaarte past nauwelijks door de straat, waar ook nog eens auto’s geparkeerd staan. Het vraagt dan ook een knap staaltje aan besturingskunst om die kraan op zijn plek te krijgen. Om de auto heen liepen overal zwarte schaduwen van mensen, die de chauffeur aanwijzingen gaven over de krappe ruimte, die hij nog had. Iets later kwam er nog zo’n gigantisch lange vrachtwagen de straat in, dit maal boordevol bouwbenodigdheden. De felle schijnwerpers die ze gebruikten om bij te schijnen, deden dat ook in mijn slaapkamer. Toen ik opgestaan was, zag ik een bedrijvigheid van jewelste. In een mum van tijd rezen er twee daken op achter de straat.
De aanvoer van materialen bleef doorgaan, met als gevolg, dat er af en toe filevorming ontstond in de straat. Zelfs een begrafenisstoet reed zich klem. Ik begrijp ook niet zo goed, waarom het bouwbedrijf niet even aandacht heeft voor het overige verkeer, dat er tijdelijk echt niet door kan. Een eenvoudig bord aan het begin van de straat, dat de omleiding aangeeft is de oplossing.
En daar vlogen de dakkapellen door de lucht.
De mannen stonden klaar om ze meteen op het huis te plaatsen.
Ik ging in de middag van huis. Toen ik een paar uurtjes later terug kwam was de kraan verdwenen en de rust was weergekeerd. Dit was niet de eerste keer, dat er huizen bijkomen in de straat. Ik schreef er al eens over. Er zijn verschillende aannemers betrokken bij de huizen, die er op de lege plek moeten komen. Vandaar, dat we dus met tussenpozen overlast ervaren, want die aannemers sluiten niks kort met elkaar. Ik betwijfel dus of dit nu de laatste keer was, want er is nog wat ruimte over en dat zal niet gebruikt worden voor een stukje groen, vrees ik.
Sjannesblog 
Hallucinante beelden die zwevende dakkapellen.
Helaas, alles moet vol, ondanks de hoge nood aan minder beton tegen de opwarming en voor de afwatering.
LikeLike
Als ik op de link in je bericht klik kom ik uit bij de melding dat ik uit mijn blogs moet kiezen om te schrijven.
Verder wel een mooi gefietst vliegende onderdelen maar ik begrijp de overlast.
LikeLike
Wél spectaculair om vanuit je huis te kunnen volgen!
LikeLike
Het zal voor die bouwvakkers ook een gedoe zijn om dit voor elkaar te krijgen. Maar ik snap je overlast.
LikeLike
Het is toch een kleine moeite om de buurt te waarschuwen voor geluidshinder enz.
En er bestaat tegenwoordiger ook een verkeersregelaars
Je krijgt hier het gevoel dat men zijn best doet vergunningaanvraag (kost tijd) te ontduiken.
Neemt niet weg dat het specatculair is. Bijna kant-en-klare bouw.
LikeLike
Je kan wel zien dat ik met woorden heb zitten schuiven in mijn reactie. Kromme zin geworden. Sorry
LikeLike
Gelukkig waren de mannen van de bouw erg meewerkend en denkend en konden wij met de rouwstoet al heel snel verder rijden.
LikeLike
Reactie is van Monique van Gaia Uitvaartbegeleiding
LikeLike
Gelukkig.
LikeLike
Bizar hoe snel dat gaat met die huizen tegenwoordig, het moet toch mogelijk zijn zo hier en daar op verpauperde plekken of gewoon ergens bij een dorp, wat meer huizen neer te zetten en dan vooral voor jonge mensen, of ouden van dagen, mensen die al jaren hopen op iets…
LikeGeliked door 1 persoon
Inderdaad, het moet ook voor de werkmensen vervelend zijn als ze overlast geven want daar worden de bewoners niet vrolijk van. Een kleine moeite om goede borden te plaatsen zou je zeggen.
LikeLike
In zo’n geval zou een bord aan het begin van de straat wel zo handig zijn .
LikeLike