Het zwarte monster

Vier dagen is hij komen voorrijden. Hij slokte me op in zijn grote gapende gat. Hij gooide me eruit op de plaats van bestemming, zodat ik me kon omringen door draaiend staal in een metalen grot. Na negen intense ademhalingen met straling zocht ik het gapende gat weer op en bracht het zwarte monster mij weer thuis. Dat monster is verslagen en is gelukkig verleden tijd. Maar de volgende dreiging wacht om de hoek.

15 gedachtes over “Het zwarte monster

  1. Hoi Jeanne. Weet niet wat ik van dit blog moet vinden. Ik denk dat ik cruciale informatie mis. Het klinkt ook onheilspellend. Knuffel Pascal.

    Like

  2. Die volgende dreiging moet ook te verslaan zijn hoop ik voor je. Geniet van alles waar je van kunt genieten, kijk niet te ver vooruit en niet achterom, en wees blij met vandaag.

    Like

  3. Dit was zwaar voor je, dat beschrijf je goed. Maar het is achter de rug, deze ronde. De volgende ronde, de chemo, zal zeker niet meevallen maar je slaat je er door heen, je bent sterk. Houd moed, ook al is dat makkelijker gezegd dan gedaan.

    Like

  4. Zo’n bestraling is bijna sciencefiction, bovennatuurlijk en vooral eenzaam, vond ik. Je ligt er, vrijwel bewegingsloos, overgeleverd aan…. Ja aan wat. Enerzijds iets wat je beter moet maken, anderzijds iets wat beangstigend kan zijn. Ik neem aan dat het nu voorbij is. Je hebt al weer nieuwe dingen ondernomen, bent er weer op uit gegaan. Dat is prima. Ik wens je veel sterkte. Je bent een sterke vrouw.

    Like

Geef een reactie op Ria van Felius Reactie annuleren