Vriendin C en ik hadden het plan opgevat om een stukje te fietsen met als doel de toren van de Grote Kerk van Monnickendam.

Onderin die toren is een mooie ruimte, die zich uitstekend leent om te exposeren. Daar wordt dan ook veelvuldig gebruik van gemaakt. Onder de naam Kunst in de Toren tref je hier wel zowat elke week een andere (hobby)kunstenaar aan met zijn/haar werk.

Deze week was onze nieuwsgierigheid gewekt, omdat we hadden gelezen dat er een dorpsgenote exposeerde. Ankie B. schildert met acryl en olieverf. Ze haalt haar inspiratie uit zon, wind en water, de lijnen in een landschap, tegenstellingen tussen licht en donker, het spel van kleuren. De natuur is een belangrijk onderwerp. Geliefde landschappen zijn die van de Waddeneilanden, Ierland en Zwitserland. Haar werk is geen exacte weergave van een bepaald landschap maar bestaat uit variaties op een thema. Bij deze tentoonstelling laat ze hoofdzakelijk Waterlandse landschappen zien.

Onderweg naar de koffie stuitten we op een aanplakbiljet over een tentoonstelling in de Speeltoren over Winkels van Toen.

Laat ik de twee mensen op de foto nou toch gekend hebben! Het zijn een oom en tante van mijn man, broer en zus van mijn schoonmoeder. Dat vroeg toch om een bezoekje aan museum de Speeltoren. Het blijkt, dat er vroeger heel veel mensen hier in Monnickendam een winkel hadden. In sommige straten had elk huis wel een verkoop aan huis, van groenteboer tot melkman.

Dan had je ook nog in vroeger tijd, dat elke geloofsrichting zijn eigen winkels had. Hier in Monnickendam waren op een gegeven moment bijvoorbeeld vier melkboeren. Daar had oom Maarten, die één van de vier was, behoorlijk last van. Gelukkig is er uiteindelijk van hogerhand een regeling getroffen en heeft men wijken toegewezen aan de verschillende uitbaters. Dat bracht weer rust in de kleine gemeenschap, waar men elkaar op een gegeven moment de tent uit aan het concureren was.

Maarten moest geld verdienen voor zijn gezin van 16 kinderen. Hij ventte eerst met zijn jongste zus en later met zijn oudste kinderen langs de huizen en zijn vrouw stond in de winkel en runde het grote huishouden.

Een plakboek vertelt nog het een en ander.

Het woonhuis/ winkel staat er nog en ziet er nu zo uit.