We meldden ons ’s morgens bij de boot ‘De Zuiderzee’ in de haven van Enkhuizen. Met een groep mensen staken we het IJsselmeer over. ’s Morgens had het nog wat geregend. Het was dik bewolkt en het waaide flink. Wij voeren voor de wind en hadden daardoor niet noemenswaardig last van de wind en hoge golven.

Het was gewoon een lekkere vaartocht.

Gelukkig brak de zon door en klaarde het helemaal op, waardoor we een heerlijke middag hadden op het voormalige eiland.

Van oorsprong was Urk een oude keileembult midden in de Zuiderzee, al meer dan duizend jaar oud. Van 1660 tot 1792 was het nog in het bezit van Amsterdam vanwege de ligging aan de drukke handelsroute. Maar sinds 1939 is Urk geen eiland meer, want het kwam vast te liggen aan de wal, door een verbinding met de dijk naar Lemmer. Dat was het begin van het ontstaan van Flevoland op de bodem van de Zuiderzee, het grootste inpolderingsproject ter wereld. Ondanks de inpoldering is de visserij heel belangrijk gebleven op Urk. Overal zie je daar ook nog sporen van. Uiteraard bij de visafslag,

maar ook in de voortuintjes bij de huizen.

en in de kerk.

Van oudsher waren de Urkers voornamelijk aangewezen op de visserij om in hun levensonderhoud te voorzien. Die visserij was niet altijd even succesvol en ook gevaarlijk. Dat zie je terug bij het vissersmonument. Daar staan de namen vermeld van 210 vissermannen die op zee zijn gebleven tussen 1865 en 1904, waaronder ook kinderen van 10 of 11 jaar. In 1868 keerden op één dag zelfs 28 mannen niet terug en in 1883 vergingen 8 schuiten met 28 bemanningsleden, jong en oud. De afsluiting van de Zuiderzee door de afsluitdijk (1932) was een ingrijpende verandering voor de visserij en het leven op het eiland, ook wat betreft het aantal slachtoffers.

Niet voor niks was de bevolking zeer gelovig. Met zijn 20.000 inwoners telt Urk nog 24 kerken en is daarmee het meest christelijke dorp van Nederland. Elke kerk vertegenwoordigt weer een of andere scheuring van de protestantse kerk: gereformeerd, hervormd, vrijgemaakt,of hersteld. Hier een collage van kerken die ik zag in een klein gedeelte van het dorp.

Wij liepen door het oude gedeelte van het dorp. Het was genieten van de pittoreske straatjes

en de variatie aan gevels.

We kwamen nog een Urker tegen in klederdracht. Die kleding lijkt toch meer gebruikt te worden voor speciale gelegenheden, want meer dan deze ene zagen we er niet mee lopen.

Het meest schilderachtig vond ik de plek rondom de scheepswerf.

We maakten ook nog een ginkiestocht, waarover morgen meer.