Bij de Edammer dijk

Deze week zetten we met Huis aan het Water de auto middenin de weilanden neer ten noorden van Edam. Een lange rechte weg gaf aan dat het er doodlopend was. Die kant gingen we op.

In de landerijen verstoorden we de rust van de wilde ganzen.

Bij de laatste boerderij werd de weg geblokkeerd door een hek. Het bewijs van doodlopend zijn, dus wij gingen rechtsomkeerd.

De koeien, eigenlijk vaarzen, kregen ons in de gaten en kwamen aangerend. Zo grappig.

We namen een graspad, dat rechtstreeks naar de dijk ging. De uitgestrektheid vind ik altijd zo mooi.

We klommen de dijk op. Hier was een landmeter aan het werk.

De dijkversterking was op dit stuk al klaar. Het was mooi afgewerkt met soorten keien.

Weer terug op het landweggetje leek de zon door het grijze dek heen te breken.

Edam lag in de verte

en daar zagen we als toegift nog een groep wulpen in het weiland. Die zie je daar niet elke dag.

Het was weer een heerlijke wandeling en eigenlijk weer een bewijs, dat het overal mooi is en altijd wat te zien.

12 gedachtes over “Bij de Edammer dijk”

  6. We zitten op het moment in een vakantiebungalow middenin een bos met een prachtige tuin met veel struiken en hoge bomen. Maar we houden toch meer van de weidse uitzichten merken we nu, we voelen ons een beetje ingesloten hoe mooi het ook is.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op sandra Reactie annuleren