Theo en Marjé van Klup hadden een stadswandeling door Amsterdam-Noord georganiseerd. Nadat we verzameld hadden op het Centraal Station staken we met de pont ’t IJ over.

Voordat we van start gingen maakten we beter kennis met elkaar onder het genot van koffie/chocolademelk bij Eye. Zeker voor mensen die niet uit de regio komen een prachtplek om over ’t water te turen.

Toen konden we echt van start. Eerst bleven we nog even langs het water

maar al gauw sloegen we  landinwaarts af en kwamen in de zogenaamde van der Pekbuurt te lopen. Deze wijk met zijn karakteristieke industriële bouwstijl is een van de eerste tuindorpen die tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog werden ontwikkeld in Amsterdam-Noord. Hier was de grond goedkoop. Als tegenwicht voor de verpauperde volksbuurten in de binnenstad, rezen hier overal nieuwe arbeiderswoningen op.

Nu wordt deze buurt omringd door nieuwbouw en vooral veel hoogbouw, die niet meer betaalbaar is voor de gewone man.

Via

via

liepen we richting Noorderpark. Daar spotte ik een buizerd. Helaas draaide hij zijn kop net, maar toch bijzonder, zo’n grote roofvogel in een stadspark met uitspanning.

We staken het Noord-Hollandskanaal over en namen daar de Buiksloterdijk.

Daar bekeken we even het kerkhof bij het Buiksloterkerkje.

Via het gemaal van Kadoelen

ging het over de Landsmeerder- en de Oostzanerdijk.

Door het wandeltempo zie je details, waar je anders zo aan voorbij zou zijn gegaan.

Ook het naderende voorjaar was zichtbaar.

In de Openbare Bibliotheek in de Molenwijk hielden we nogmaals koffiepauze en rustten we even uit.

De volgende wijk, die we doorkruisten was Tuindorp-Oostzaan.

Opvallend waren in deze buurt de vele huizen en gebouwen in Amsterdamse stijl. Ook deze wijk is gebouwd voor de arbeiders, die bijvoorbeeld in de haven werkten. Het Zonneplein met het Zonnehuis is inmiddels een rijksmonument.

De onderdoorgangen die huizenblokken met elkaar verbinden zijn ook blikvangers.

We naderden weer het IJ. Via het NDSM terrein met zijn vele uitingen van graffiti,

kwamen we uit bij de aanlegsteiger van de pont. Een andere dan waar we mee naar Noord overstaken.

Weliswaar duurt de vaartocht langer dan de eerdere oversteek, maar we komen weer aan bij het Centraal Station, met 14 km in de benen.

Het was genieten om door deze wijken te wandelen, met die grote afwisseling en diversiteit aan gebouwen en wat al niet meer. Prachtig!