Het beloofde een stralende wandeldag te worden. Dat verklaarde vast het grote aantal van 18 wandelaars, dat verzamelde op station Lunteren.

We liepen achter gids P aan richting het centrum en na 400 m zegen wij al met zijn allen neer op een terras. Goed voor een weldadige kop koffie en een plaspauze, want we verwachtten de rest van de dag geen terrasjes meer tegen te komen.

Nu kon de tocht pas echt beginnen. Het Pad van de Vrijheid is samengesteld uit klompenpaden, lange afstandspaden  streekpaden en eigen bedenksel. Om dat aan elkaar te rijgen moet je ook wel langs minder mooie wegen lopen en ook over asfalt. Dat was zeker bij het eerste gedeelte van deze route regelmatig het geval. We liepen langs een drukke weg en onder een snelweg door.

Toen kwamen we in het landelijker gebied

Steriotiep zijn de zandpaadjes, de boerderijen en de vlag met de Lunterse vrouw.

Een huis dat we passeerden droeg de naam van het landgoed, dat we opliepen. Dit huis biedt een woonvorm voor verstandelijke gehandicapte mensen.

Vervolgens pakten we de zogenaamde Slaperdijk op, waar we veel kilometers overheen liepen. Deze dijk is in de 17e eeuw aangelegd om overstroming van de Rijn tegen te gaan. Het hoort nu bij de Grebbelinie.

Vanaf de dijk keken we mooi uit over het land. En de boer, hij ploegde voort

en wij wandelden voort tot we Fort aan de Buursteeg bereikten. Dit is een fort, dat al in 1786 is aangelegd op het kruispunt van de Buursteeg en de Slaperdijk. In mei 1940 bivakkeerden een paar honderd militairen binnen de vestingwallen.

Naast de houten soldaten was daar het kunstwerk ‘Eenheid van alles’ van Ton Kroes een blikvanger. Het is een zogenaamde dodeceäder, een kubusachtige vorm van metaal, die als een soort uitkijkpost op de westelijke hoek van het fort staat.

Binnenin, door de spleten zichtbaar, zijn de symbolen van godsdiensten geschilderd. Met deze kunszinnige kazemat wil Kroes oproepen tot samenwerking ongeacht welke godsdienst.

Net buiten het fort was er nog een heus stukje loopgraaf te zien.

en in het bos deze bunker.

We liepen aan tegen een afsluiting vanwege het broedseizoen, dat ons op wat extra kilometers kwam te staan.

Het open land veranderde

en we kwamen over een zandverstuiving te lopen

en door een bos. Een mooie afwisseling van natuur.

We bereikten landgoed Prattenburg, het eindpunt van deze etappe, op de Amerongse berg.

Op het landgoed passeerden we een monument voor vermoorde verzetsstrijders uit de Tweede Wereldoorlog.

Vanaf hier zochten we onze weg richting station Veenendaal. De 24 km zaten erop.

Na deze zonovergoten, best al warme wandeldag, werd het goed toeven in de trein naar huis.