Eind juli 2023 hadden zuslief en ik gewandeld tot Millingen aan de Rijn. Vandaag pakten we de draad weer op en staken met een pontveer de Rijn over om eindelijk de volgende etappe van het Pieterpad te gaan lopen. De veerman had moeite om de pont aan wal te krijgen door de sterke stroming. Ietwat gehavend en kletsnat stapten we van boord.

Langs een mooi voorjaarspad,

een paar van de dikste wilgen van Nederland,

een klein oorlogskerkhof van de Gemenebest

en menig mooi riviergezicht

bereikten we Tolkamer, ooit douanedorp, maar nu met zijn haven vooral in trek bij dagjesmensen, die een reisje over de Rijn willen maken. Je ziet aan de rijke huizen wel, dat het ooit een welvarend dorp is geweest.

Door een waterkerende deur liepen we vanuit de dorpskern naar de kade.

Iets buiten Tolkamer ligt Villa Copera , een voormalige directeursvilla uit 1858 behorend bij de erbij gelegen steenfabriek. Het gebouw is omgetoverd tot restaurant.

Door een natuurgebied liepen we richting Lobith. Wij namen per ongeluk het verharde pad, terwijl de route dwars door het natuurgebiedje gaat.

Bij een historische uitkijkheuvel uit de tachtigjarige oorlog en een andere monument stonden we wat te dralen, omdat we twijfelde over de route.

Een vriendelijke voorbijganger wees ons de weg naar Lobith. We vroegen hem ook naar het punt, waar de Rijn voor het eerst Nederland binnenstroomt, zoals we dat altijd in de geschiedenisles geleerd hebben. We hoopten die plek nu eens eindelijk te kunnen zien. Hij hielp ons uit de droom met de melding dat dat punt niet bestaat en dus eigenlijk geschiedvervalsing is.

We dronken even koffie in Lobith en bekeken het plaatsje.

Verder ging het weer. De heuvelrug met de kerk van Hoch Elten op top kwam al in zicht.

We bleven genieten van mooie waterpartijen en meer. 

De brug werd overgestoken. Dit is meteen ook de grens met Duitsland.

We gingen het spoor van de Betuwelijn onderdoor

en begonnen aan de pittige klim naar Hoch Elten.

Bij de kerk bovenop kwamen we uit het bos.

Mooi zicht op de brug van Emmerich was een cadeautje,

net zoals onze neef/chauffeur dat was. Hij stond al op ons te wachten. Een prachtige wandeling van 15 km in de pocket!