Voor de laatste twee etappes van de wandelroute Pad van de Vrijheid verzamelden wij bij station Veenendaal. Het was fris en bewolkt, maar prima wandelweer. Al snel buiten de stad hielden we halt bij een monument, dat bekend staat als ‘het kruis op de berg’.

Als represaille voor een schietpartij, waarbij een Duitse onderofficier ernstig gewond raakte, zetten de nazi’s hier zes zogenaamde Todeskandidaten voor het vuurpeleton. Wij stonden stil bij dit monument met zo’n gruwelijke geschiedenis en het roodborstje luisterde mee.

Wij zetten de pas erin, over landgoed Prattenburg

en door het bosrijke gebied bij Rhenen, waar we behoorlijk moesten klimmen en dalen. Duidelijk, dat dit nog een uitloper is van de Utrechtse Heuvelrug.

We kwamen over landgoed Remmerstein te lopen. Daar bekeken we eerst de Paasheuvel, een kunstmatig opgeworpen heuveltje, dat het middelpunt en tevens hoogste punt is van het Sterrenbos. dat was in de 18e eeuw een vorm van barokke tuinarchitectuur met zichtlijnen en lanen op een bepaalde manier (stervorm) gegroepeerd.

Het huis Remmerstein is ontworpen door Samuel de Clerck in de stijl van Berlage. Hier werden in de oorlog Nederlandse officieren ingekwartierd. De tuinman van het huis stelde zijn tuinmanshuis beschikbaar voor Joodse vluchtelingen. Ook het landhuis zelf diende als opvangplek voor Joodse- en andere onderduikers. Ook vonden geestelijk gehandicapte kinderen uit een nabijgelegen internaat hier onderdak tijdens de oorlog.

We lunchten onder deze mooie bomengroep.

Op de Koerheuvel ligt een gebouw, dat ooit een watertoren was met een hotel-restaurant. In de oorlog was het dak van het gebouw een observatiepunt van de luchtmachtdiensten. Sinds 1994 is het een appartementencomplex daar onder de ‘heksenmuts’.

We lieten de Rhenense bossen achter ons en lopen Rhenen binnen waar de Cuneratoren prominent aanwezig is.

Via de uitlopers van de Grebbenberg werden we nogmaals geconfronteerd met verschrikkingen uit de oorlog. Hier troffen we nog kazematten aan.

Weer werden hier verhalen verteld over de verschrikkingen van de oorlog, die zich hier hebben afgespeeld.

We luisterden ook nog naar een lied van zangeres Sofia Dragt, die op deze plek vaker wandelt en er inspiratie haalde voor het lied ‘Under the stone’. Indrukwekkend. Wat moeten we toch blij zijn met onze vrijheid, als je je bewust bent van het feit, dat die zo zwaar bevochten is.

Naast de bunkers, die we hier herhaaldelijk zagen

waren de klepperende ooievaars op hun nest wel een mooie tegenhanger van de sombere geschiedenis .

We liepen verder want Wageningen naderde. Maar opeens ging het niet goed met een medewandelaar. Hij werd opgehaald door de ziekenauto en naar het ziekenhuis gebracht, waar hij in goede handen is.

Toch wel aangeslagen liepen we Wageningen in, waar we deze prachtige wandelroute geheel in thema afsloten in Hotel de Wereld. Daar begonnen we de wandeling ook een paar maanden geleden.

Mede door het thema is dit een hele speciale wandeltocht geworden. De mooie gesprekken, die overal over gingen, maar toch ook regelmatig terugvoerden naar het thema Vrijheid, ook in de brede zin van het woord, waren een verrijking. Bedankt alle medewandelaars, die ik hier ontmoette! Voor mij persoonlijk staat deze tocht symbool voor mijn herwonnen gezondheid, ook een soort bevrijding op de ziekte.

Ben je geïnteresseerd geraakt in dit Pad van de vrijheid, kijk eens op hun site.