Toen ik het boek in mijn handen kreeg, bleek het meer dan 600 pagina’s dik te zijn. Had ik wel zin in zo’n pil? Ik, die niet zoveel meer lees, omdat ik nog steeds moeite heb met de concentratie. Maar het boek werd zo aangeprezen, dat ik met liet overhalen en begon met lezen. En ja, ik begon en kon niet meer stoppen.

Het verhaal had me meteen in zijn greep, geschreven in een prettige toegankelijke schrijfstijl. Aan de ene kant, het verhaal van Emile, die na zijn diagnose, dat hij lijdt aan terminale jong-alzheimer, besluit om nog op reis te gaan i.p.v. zich onder doktersbehandeling te gaan stellen. De combinatie met zijn, via contactadvertentie gevonden reisgezel, is weergaloos. Zo mooi hoe ze langzaam naar elkaar toegroeien. Via flashbacks leer je beider levens goed kennen. Knap vind ik het, dat het bij die terugblikken steeds meteen helder is, in welke tijd het speelt. Ik hoefde niet terug te lezen, omdat ik niet meer wist wat er daarvoor gebeurd was. Ik vond het een knap staaltje.

Korte officiële samenvatting: Nadat bij Emile jong-alzheimer werd vastgesteld, besluit hij het ziekenhuis en het medeleven van zijn familie en vrienden te ontvluchten. Stiekem koopt hij een camper en plaatst een advertentie voor een reisgezel. Hij ontvangt een antwoord van Joanne, een mysterieuze jonge vrouw. Het is de start van een adembenemend mooie roadtrip.