Jan

Sinds donderdagavond heb ik geen broer meer. Een onwerkelijk gevoel. Maar voor hem ben ik blij, dat hij uit zijn lijden verlost is. Wat een kloteziekte is het toch! Hij is maar 74 jaar geworden.

Ik zag Jan niet zo heel vaak. We woonden nou eenmaal te ver bij elkaar vandaan, maar een broeder- zusterband blijft er altijd. Als we elkaar zagen pakten we de draad zo weer op. In mijn geval was ik elke keer weer verbaasd hoe ik onmiddellijk weer verviel in de kind-rol. Mijn één jaar oudere broer moest altijd gelijk hebben, wist het altijd beter. Tot op het laatst wist ie mij in de rol te krijgen van besluiteloos, ja-knikkend mens, terwijl ik toch een zelfstandig bestaan in de maatschappij heb opgebouwd.

Discussiëren hadden wij thuis niet geleerd. Een mening vormen ook niet, want papa had hoe dan ook gelijk. De houding van mijn broer was wel een spiegel van zijn vader. Als ik er te fel tegenin ging haakte hij af.

Ik paste me aan en richtte me op zijn kwaliteiten. Hij was iemand, die erg van de natuur hield. Aan wandelingen met hem bewaar ik de mooiste herinneringen. Voor hem ging het niet zozeer om het wandelen, hoewel hij ons de prachtigste wandelroutes voorschotelde, maar meer om de planten, waarvan hij vermoedde, dat ze op de route ergens groeiden. Bij het kleinste grassprietje kon hij stoppen, toverde een loepje uit zijn zak en na enig speurwerk, werd dat sprietje dan gedetermineerd tot een zeldzaam plantje. Door zijn kennis van grondsoorten en zijn plantenkennis te combineren had hij altijd al wel een vermoeden wat hij tegen kon komen. Ik vond het fascinerend, temeer ook, omdat hij volkomen autodidact was. Hij heeft verschillende keren een zeldzame plant, die in het Krijtland groeide op de kaart weten te krijgen bij het Instituut voor Plantkunde in Leiden. Helaas kon hij dit al heel wat jaartjes niet meer doen.

Net als Carnaval vieren. Hij was een fervent liefhebber. Het liefst ging hij alleen zwervend door Maastricht. Op een gegeven moment mocht ik mee. Doordat ik in Noord-Holland woon, was ik het feest wat ontgroeid, hoewel ik elk jaar met Carnaval heimwee heb naar het zuiden. Het was geweldig, dat ik nog eens kon proeven aan het echte carnavalsgevoel, door hem!

En nu ben ik overvallen door een gevoel van verwarring. Er is weer een periode afgesloten in mijn leven. Gelukkig blijven de herinneringen: “Baeter get sjoens te verleeze, dan dets ze t noeits hebs gehad”. Dank je wel Jan.

Aan de andere kant, hoe verdrietig ook, ben ik opgelucht, dat Jan uit zijn lijden verlost is en dit leven achter zich mag laten.

50 gedachtes over “Jan”

  6. Jeanne wat heb je ‘n ontzettend mooi stuk geschreven en je broer prachtig beschreven, een bijzonder mens. Met je afscheids speech zit het vast goed. Sterkte de komende dagen, we spreken elkaar weer gauw😘

    Like

    Beantwoorden

  8. Ach Jeanne het is al gebeurd. Gecondoleerd met het verlies van je broer. Fijn je beschrijving te lezen wie hij was en wat hij voor jou betekende. Ik wens je een goed afscheid. Heel veel sterkte.

    Like

    Beantwoorden

  9. Lieve Jeanne,
    Wat een hard en triest bericht. Ook al kwam het niet onverwacht, toch blijft het moeilijk. Zoals je schrijft: gelukkig hoeft hij nu niet langer te lijden. Ik leef intens met je mee en wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Wat een vreselijke ziekte blijft het toch. Weet dat ik aan je denk. ❤️‍🩹

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden

  10. Lieverd als een mens moet lijden is dat vreselijk en ja snap heel goed je opmerking dat hij is verlost, en voor hem beter is. Het gemis zal blijven maar ook dankbaarheid dat het voorbij is. Heel veel sterkte toegewenst xxx

    Groetjes van Loek en Karin

    Like

    Beantwoorden

  13. Sterkte en gecondoleerd met het verlies van je grote broer.
    Koester de waardevolle herinneringen die jullie samen gemaakt hebben.
    In gedachten bij je XMar 🙏⭐️

    Like

    Beantwoorden

  15. Ik schiet helemaal vol, Jeanne, als ik deze herinneringen aan je broer lees.

    Gecondoleerd en veel sterkte en wat heb je deze herinneringen aan je broer prachtig als afscheid geschreven.

    Hou je goed, veel liefs van Joke K.

    Like

    Beantwoorden

  18. Jeanne, verdrietig nieuws, maar ook verlossing. Gecondoleerd met het overlijden van je broer. Opnieuw een gemis waar je mee moet leven. Wat heb je een eerlijk en liefdevol eerbetoon geschreven. Ik schoot vol. Moest denken aan mijn broer die overleed toen hij 55 jaar was na langdurig zien te zijn geweest.
    Sterkte de komende tijd. Ik denk aan je.

    Like

    Beantwoorden

  19. Wat een prachtige tekst en foto’s. Zo ken ik hem ook het best; met een loep en een plantje. Jammer dat Erwin en ik niet nog veel meer wandelingen met hem hebben kunnen maken. Dikke knuffel! En liefs uit Heerlen!

    Like

    Beantwoorden

  21. Gecondoleerd met het verlies van je broer. Een verlies dat toch een stukje verlies van je verleden is doordat je nu niet meer met hem kunt delen over hoe het was.
    Ingrijpend, heel veel sterkte tijdens de komende dagen want je zult dus nóg een keer naar het Zuiden af moeten reizen.

    Like

    Beantwoorden

  24. Een moeilijk rouwproces als de gevoelens zo gemengd zijn. Het is me niet vreemd. Maar de basis blijft liefde, en het gevoel is gemis en verdriet. En opluchting ja, omdat hij verlost is van zijn lijden. Dat vlakt de harde kantjes een beetje weg. Sterkte de komende tijd.

    Like

    Beantwoorden

  25. Mooie woorden over je broer, laten we hopen dat er een hemel voor hem bestaat. Een broer of zus verliezen is hard, het is een gemis wat niet meer gevuld wordt.

    Like

    Beantwoorden

  26. Ik zie nu, een dag later, dat mijn lange reactie verdwenen is, heel vervelend. Gecondoleerd met je broer, een groot verlies. Ik hoop dat er een hemel voor hem is. Wat ik het meest mis bij mijn zus en broers die overleden zijn zijn de gezamenlijke herinneringen die je niet meer kan delen. Ik mis ze nog dagelijks, ik denk dat dat nooit meer over gaat.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op Neeltje Reactie annuleren