Brandweerkorpsen hielden een grootschalige duikoefening in de Breek, het water waaraan ook de parkeerplaats lag , waarvandaan wij met onze groep van de Wandelsite ’t Twiske introkken.

We zetten er goed de pas in. Over de brug

en langs de Twiskemolen. De herfst wordt hier en daar al zichtbaar.

Bij de zorgboerderij De Marsen stond een opvallend kunstwerk, dat ik hier eerder nog niet had gezien. Dat kan heel goed, want het blijkt een rondreizend kunstwerk te zijn waarmee men aandacht probeert te vragen voor een beter leven van de dieren in de Europese veehouderij. Het beeld is gemaakt door Jantien Mook en heet ‘Ode aan het Varken’. Je ziet het dier hier een sprong maken naar de vrijheid. Het varken verbeeldt de vreugde, de vrijheid, de levensenergie, waar ieder wezen in principe recht op heeft. Het beeld moet aanzetten tot nadenken over de bio-industrie.

We lopen al dieper het recreatiegebied in en laten Landsmeer achter ons. Koeien lopen hier nog buiten, zolang als het gras groeit. We zien mooie watertjes en vergezichten, maar ook landjes met pitrusgras, een gevaar voor de natuur. Het is giftig voor dieren. Het blijft dus staan, waardoor de plant zich snel kan verspreiden. Dit lage, vochtige moerasachtige land is ideaal voor deze plant. Hij kan bestreden worden door het gebied te bekalken en te bemesten, maar dat is een intensieve klus.

Als we door een onverhard pad lopen zien we daar opeens ook paddestoelen.

Eigenlijk maken we met deze wandeling een grote omtrekkende beweging om de Stootersplas heen, het water, dat centraal in ’t Twiske ligt. Maar eens stukje van de wandeling gaat over een vlonder pad, dat over het water is geleid en een paar eilandjes met elkaar en met de vaste wal verbindt.

Na een dikke 6 km is het tijd voor de lunch. Picknicktafels zijn er genoeg.

Na het pauzemoment vinden we Schotse Hooglanders op ons pad. Altijd een mooi gezicht, maar van dichtbij toch wel imponerend.

Zo is er genoeg te zien onderweg. Maar ook de gesprekken met de medewandelaars zorgen ervoor, dat de volgende 6 km snel geklaard zijn.

We gaan even pauzeren met een welverdiend kopje koffie of thee in de horeca, waar we langskomen.

Als we verder gaan, lopen we al snel aan de buitenrand van het natuurgebied. De bewoonde wereld komt dichterbij. We passeren de molen en de brug, die we op de heenweg al hadden gezien.

Dan komt ’t haventje van De Breek in beeld. De dreigende donkere luchten laten eindelijk een miezerig regentje los, maar gelukkig is de parkeerplaats dichtbij.

(Foto’s zijn los aanklikbaar voor een groter beeld.)