Na een paar keer overstappen met de trein arriveerde ik keurig op tijd in Beesd, het verzamelpunt voor de wandeling van vandaag. 13 m/v sterk vertrokken we.

We liepen door een laan vol platanen met aparte stammen. Ook de herfstkleuren vielen op.

Al snel vingen we een glimp op in de vorm van bordjes en een mooie poort, van het landgoed Mariënwaerdt. Grote gedeeltes van deze wandeling wandelden we over deze Heerlijkheid.

We stapten lekker door. Het landschap was afwisselend. Ik genoot van de mooie lanen en waterkanten.

Het was duidelijk, dat dit de Betuwe is.

Af en toe staken we een water over. De waterpartijen hier zijn al heel vroeger door mensenhanden gemaakt i.v.m. de landontginning en regulering van de waterstand.

Bij het gemaal van Neust stroomt het water in de Linge. Het complex moet de waterstand in dit gebied op peil houden en beter behoeden voor overstromingen. Sinds 2021 staat hier een modern gebouw van glas, waardoor je de installatie binnen kunt zien, maar ook de polder eromheen zichtbaar blijft. Ernaast heeft men een vispassage gemaakt. Bovendien valt het oude gebouwtje in Amsterdamse stijl op, dat eind jaren ’20 van de vorige eeuw het gemaal van Tricht was.

Er konden onderweg een paar vogels worden waargenomen. Een zilverreiger met prooi, wegtrekkende kolganzen, een lichte buizerd, een stelletje ooievaars en een haan, die rondliep bij horecagelegenheid en dagactiviteitencentrum Hoenderik, waar we even konden uitrusten.

Ons pad ging dwars over weilanden. Af en toe moest er een moeilijke horde genomen worden, oftewel onder de draad door of over een hek. De koeien zagen een leuk schouwspel en gelukkig bleven ze op afstand naar dat mensvolk staan kijken.

Hier in de omgeving is de Appeldijk een begrip. Aan beide kanten appelbomen en nu lag een groot gedeelte van de oogst onderaan de dijk, want die was dit jaar té groot geweest.

De bebouwing kwam in zicht en wel van de gebouwen horende bij de Mariënwaardt.

Ook het Notenlaantje is hier bekend. De noten lagen dan ook voor het oprapen.

Deze fijne, genoeglijke wandeling eindigde na 18 kilometer weer bij het station van Beesd.

Mijn terugreis met de trein ging niet zo voorspoedig als heen. De trein maakte een zogenaamde veiligheidsstop in de buurt van Breukelen. Daar stonden we wel een kwartier stil en vervolgens kreeg de provisorisch gerepareerde trein toestemming om alle passagiers te droppen op station Bijlmer Arena. Ik was om half 7 thuis, half 6 was de bedoeling. Tja, zo kan het gaan.