Ongeveer op de helft van de wandeling veranderde de omgeving aanmerkelijk. Het weer bleef somber, maar het was gelukkig droog. We wandelden landgoed Endegeest op. We bekeken op het kasteel uit 1307 het binnenplein, een poortgebouw, hoekpaviljoens, alles omgeven door een gracht.

Details op de binnenplaats, altijd leuk.

Naast het kasteel bevindt zich nog een ijskelder uit 1842. Sinds 1895 wordt het kasteel als psychiatrische inrichting gebruikt, maar tegenwoordig zijn er nog maar weinig patiënten.

Buitenplaats Rhijngeest is een parkbos, aangelegd in Engelse landschapsstijl.

De Drakenbrug was een bezienswaardigheid. Lange tijd hield men het erop, dat het zwanenhalzen waren, die de brug sierden.

Landgoed Endegeest bevat een groot statig gebouw uit de 19e eeuw, opgetrokken in chaletstijl.

Het doet nu dienst als raadhuis van Oegstgeest (het derde) en deze verkiezingsdag was het stem bureau daar open. Wij bewonderden binnen de schitterende lichtkoker, die het daglicht over alle etages verspreidt. Vroeger was hier een ‘sanatorium voor zenuwlijders’ en dat daglicht was helend voor de patienten.

Midden op het plein van het zogenaamde Wilhelminapark met beschermd dorpsgezicht ligt een gebouw, dat ooit dienst deed als 2e raadshuis van Oegstgeest. Het 1ste raadhuis lag niet op de route.

Via het Zendingshuis, waar menig jongeman is opgeleid tot zendeling

kwamen we in De Leidse Hout, aangelegd als een van vele werkverschaffingsprojecten tijdens de crisis in de 30tiger jaren.

Een kunstzinnige bank siert een enorm grasveld.

Daar ligt ook Het Oude Theehuisje bekend geworden door bezoeker Jan Wolkers. Wij namen hier ook even pauze.

Over de Maredijk en langs de Maredijkmolen, door het wat verwaarloosde Heempark en langs de kikkermolen

kwamen we terug op bij kasteel Oud-Poelgeest. Het kasteel stamt uit 1300. Toentertijd was hier de grens tussen Poel-en Geestgronden. In later jaren zijn er nog  uivormige torens aangebracht. Het doet nu dienst als congreshotel.

Tot slot liet onze gids T ons nog de waterput van het kasteel zien, stammend uit 1550. Daarmee is dit een van de oudste putten van Nederland.

Dat de herfst zijn intrede heeft gedaan, gaf nog wel extra kleur aan deze tocht.

Het was een wandeling van 17 km, maar wat was er ongekend veel te zien en te leren over de geschiedenis van alles. T is een Leidenaar, die ons met trots in de mooie omgeving rondleidde.

Hij had ons zelfs nog een uitdraai toegestuurd met extra informatie over een en ander. Fantastisch. Heel veel dank!