Het weer was niet uitnodigend, maar gelukkig wel droog. Deze maandag kozen we voor een wandeling met als locatie De Rijp uit. Het is een Noord-Hollands dorp met veel historie.

Het is groot geworden door de haring-en walvisvangst in de tijd, dat de Beemsterpolder nog water was en De Rijp bereikbaar vanaf de wereldzeeën.

Het werd een rondwandeling, tenminste dat was de bedoeling. De eerste de beste afslag die we namen bleek een beeldig straatje te zijn, maar helaas doodlopend.

Met ons groepje leken we wel een bezienswaardigheid.

Ach, wij keken zelf ook en zagen veel prachtige authentieke huisjes, maar ook wel nieuwere woningen, passend in de stijl en sfeer hier.

De straten zijn bijzonder sfeervol.

Het nodigt uit om te kijken wat de mensen op hun vensterbanken hebben staan en andere versiersels van de huizen.

Het is ook De Rijp niet ontgaan, dat Sinterklaas weer in het land is.

Aan straatnaambordjes lees je soms de historie af.

Het Kalf is de naam van dit gebouw aan ’t Haventje. ‘Het is een langwerpige soort van loods, nu omgetoverd tot woonhuizen, maar misschien werd hier wel ooit levertraan gemaakt. Omdat er bij Zaandam een buurtschap ligt met dezelfde naam, vroeg ik me af, waar die naam vandaan komt. Niet van het vee met die naam, maar het blijkt te komen van het woord afkalven. Daar had men in dit gebied mee te maken. De grond kalfde af, veroorzaakt door de eeuwenlange invloed van het water, met name veenafslag.

Heel wat houten bruggetjes gingen we over, of toch net niet.

Op het centrale plein komt ingenieur Leeghwater in beeld, de man die meewerkte aan het droogmalen van de meren de Schermer, Beemster, Wormer en Purmer.

De kou dreef ons het gezellige café in.

Er waren nog meer mensen actief op deze maandagmorgen

maar na de koffie hoefden wij alleen nog maar richting de auto te lopen.