Onderstaand gedicht zegt alles over het gemis van mijn liefste Sjaak, alweer vier jaar.
Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen –
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.
Nu weet ik dat onze levens zijn als een lied
waarin de smarttoon van onze scheiding klinkt
en waar alle vreugde terugvloeit in verdriet
Ingrid Jonker zuid afrikaans dichteres
Sjannesblog 
💕💕💕💕💕
LikeLike
Mooi! Verdrietig
LikeLike
Vier jaar alweer… Prachtig gedicht… Je voelt de pijn het verdriet van een verloren liefde… Sterkte❤️
LikeLike
Prachtig gedicht, je voelt het verdriet, maar zeker ook de liefde. Hartverscheurend !
Verstuurd vanaf mijn iPad
>
LikeLike
Ojee die anonieme ben ik😳🙄🥴
LikeLike
Mooie woorden en mooie beelden. Vier jaar alweer.
LikeLike
Als je je ooit afvraagt of je verder leeft na je dood? Zo leeft Sjaak verder via jou, voor ons. ❤️
Hartelijke groet,
Fieke van Wengerden
LikeGeliked door 1 persoon
Bertiebo
Dat is prachtig en heel verdrietig tegelijkertijd!
LikeLike
Mooie woorden voor jouw diepe gemis. Je bent een kanjer dat je toch van alles doet en onderneemt. Sterkte op de lastige momenten
LikeLike
Mooi gedicht. Het blijven lang moeilijke gedenkdagen, hoe lang het ook geleden is.
LikeLike
Gelukkig is hij nog steeds bij je; in je hart, je ziel en wezen.
LikeGeliked door 1 persoon
Prachtig en ontroerend en met mooie foto’s geïllustreerd.
LikeLike
Zo waar.🫂
LikeLike
Prachtige foto’s en gedicht. Wat een verdriet, wat een gemis.
LikeLike
Ontroerend mooi in woord en beeld. Wat moet het gemis voor jou groot zijn, Jeanne. Ik denk aan je. Veel sterkte.
LikeLike
Misschien is het een ‘troost’ d
LikeLike
Helaas, helemaal waar, ik ben nog ruim een jaar verder dan jij maar het gaat niet over.
LikeLike