Zo’n dag

Ogenschijnlijk een dag als alle anderen, maar als het de sterfdag van je man is, nu precies vier jaar geleden, zit er toch een grotere lading op, dan je zou willen. Je gedachten zijn bij toen, de film gaat langs. Daar kun je elke dag aan denken, maar op deze datum drukt de gedachte zwaarder op je. Bij mij is dat tenminste zo. Van te voren had ik al bedacht hoe ik het eens zou aanpakken. Ik had aangeboden om op kleinzoon Abel te passen. Dan ben je ervan verzekerd genoeg afleiding te hebben. ’s Morgens gingen we eerst samen met dochterlief naar het kerkhof.

Na een dag gezellig rommelen en spelen in huis, gingen we, toen de zon ging schijnen, nog even richting het park. Eendjes blijven een attractie.

Voor mij was mijn kleinzoon de ‘attractie’. Dat mondje staat niet stil, hij ziet van alles. Ik ben verbaasd wat zo’n twee en een half jarige allemaal al weet en onthoudt. Nog wat visite en telefoontjes gehad en de dag is gedaan. Een reactie van een vriendin op mijn blog van gisteren wil ik hier even aanhalen: “Als je je ooit afvraagt of je verder leeft na je dood? Zo leeft Sjaak verder via jou, voor ons.” Mooi hè?

22 gedachtes over “Zo’n dag”

  7. Goed bedacht Jeanne om de dag zo aan te pakken, knap van je. Wat een heerlijk manneke is je kleinzoon en zo mooi dat hij je troost kan geven zonder dat hij het zelf nog beseft.

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

    Like

    Beantwoorden

  9. Fijn om heel gericht zo’n oppasdag te regelen. Dat leidt af. Rouwen doe je elke dag maar op dit soort dagen sta je er heel bewust weer bij stil. Mijn vader overleed jong maar de rest van mijn moeders leven belden of bezochten we haar altijd op zijn sterfdag. Het gedenken bleef, het verdriet sleet.

    Like

    Beantwoorden

  11. Goed gedaan, zo werd het toch een best wel leuke dag, met veel herinneringen met zo’n ventje in je buurt, want ongemerkt dwaal je denk ik toch af…

    Like

    Beantwoorden

  12. Ook ik vond het een prachtige reactie en heb het deze week mogen ervaren. Ik was bij het jubileumfeest van de historische vereniging waar mijn echtgenoot gids was. Heel veel mensen die mij aanspraken om hem weer even in de spotlight te zetten. Zo was hij er die avond toch bij.

    Like

    Beantwoorden

  14. Kinderen geven troost, zeker weten. In mijn famlie zijn we erg open en altijd als we bij elkaar komen wordt er gepraat over onze overleden broers en zus. Herinneringen, sterke verhalen en geintjes, van alles komt langs en zo zijn ze er altijd bij. Blijf praten over Sjaak, met de kinderen maar ook met de kleinkinderen.

    Like

    Beantwoorden

  15. Ben benieuwd of je kleinkind ook gaat aarden naar je man. Niet omdat het moet maar soms zijn er van die verrassende trekken of eigenschappen ineens.

    Goed dat je ons deelgenoot maakt van deze moeilijke dag. Misschien geeft het jou lucht. Mij doordringt het ervan dat ik nu moet leven en genieten van wat er is.

    Like

    Beantwoorden

  17. Een prachtige reactie ja, men zegt niet voor niets dat je pas echt dood bent als er niet meer over je gesproken wordt. Voor mij is er minder verschil tussen de sterfdatum en alle andere dagen, maar dat komt waarschijnlijk omdat Henk bij stukjes en beetjes stierf en daar dus ook veel herinneringen aan zijn, jouw Sjaak was er vanuit het volle leven ineens niet meer op die dag!

    Like

    Beantwoorden

      1. Maar toch wel logisch, voor jou was dat een donderslag bij heldere hemel , een ingrijpende dag waardoor die datum een enorme impackt heeft. Ik kan nog steeds geen aardappel schillen zonder dat ik hem drie weken voor zijn dood nog heel secuur en keurig dun de aardappels zie schillen, zó wonderlijk.

        Like

Geef een reactie op Rianne Reactie annuleren