Ziel onder de arm

Ik kan me de tijd niet heugen, dat ik zo in mineurstemming was als de afgelopen week. Nergens zin in, althans geen zin om er op uit te gaan. Ik liet me helemaal weerhouden door het weer. Dat is eigenlijk niks voor mij, maar ik zei warempel tot twee keer toe een geplande wandeling af. Ik kon het niet opbrengen.

Binnenshuis vermaakte ik me wel hoor. Ik heb een aantal dagen netflixfilms gebincht. Daarmee ben je even in een andere wereld, maar daarna had ik dan een hekel aan mezelf. Ik moet mezelf toespreken, dat zo’n gemakkelijk vermaak wel mag in deze koude donkere tijd van het jaar. Misschien ben ik ook wel altijd te streng voor mezelf. Ook raakte ik aan het punniken. Mijn kleindochter liet haar klosje achter bij mij. Ik vond het zo’n rustgevende bezigheid. Bovendien kun je al handwerkend twee dingen tegelijk doen. Ik luisterde een prachtige podcast ‘Bob’ over de zoektocht naar het leven van een dementerende oude vrouw.

Ik zorg er eigenlijk altijd voor wat op mijn agenda te hebben. Ik had er opeens genoeg van om altijd alles maar zelf te moeten organiseren, dus bleven de pagina’s leeg.

Maar nu is het gesikkeneur weer klaar. Mijn humeur lijdt onder té weinig activiteit. Ik ken mezelf toch hoofdzakelijk als een positief in het leven staand persoon, die altijd overal zin in heeft. Na deze winterdip ga ik weer op de oude voet verder. (hoop ik)

17 gedachtes over “Ziel onder de arm

  1. Tijd voor bezinning, een winterslaap, je terug trekken in je holletje daar heeft iedereen zo nu en dan behoefte aan. Ga in overgave en laat het er zijn. En daarna weer met frisse zin het winterseizoen tegemoet! XMar

    Like

  2. Ik denk dat er in deze periode zoiets in de lucht hangt. Ik ben net gaan wandelen, omdat ik moest van mezelf, maar fijn was het niet. Wat een gure wind… Dus zit ik nu alweer lekker op de bank te tokkelen.
    De podcast van Bob heb ik ook beluisterd. Tijdens het wandelen luister ik vaak naar podcasts. Ik vond het een heel mooi verhaal. Echt genoten van Bob.
    Zelf wandel ik ook bijna elke dag. Meestal hetzelfde rondje, alleen. Mijn man kan niet zo ver stappen; hij gaat dan meestal zwemmen. Zo heeft ieder zijn eigen manier.
    En hop: vanaf morgen weer elke dag wandelen. Dus ook ik moet mezelf deze dagen af en toe een flink duwtje geven.

    Like

  3. Vervelend dat je je zo voelt. Het klinkt alsof alsof de wereld even te veel is.

    Fijn dat je dat opschrijft. Ik denk dat veel mensen dit herkennen. Ik ook.

    Like

  4. Het is niet zo’n ramp om af en toe te lanterfanten, maar ik snap ook wel dat je er ineens van gaat balen, ik herken het. Denk dat het wel weer goed komt ! Wat lekker dat punniken, lang geleden dat ik het deed, zou bijna jaloers worden ! Zal eens zoeken, er moet hier nog wel ergens een klosje liggen !

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

    Like

  5. Voor mij een herkenbaar verschijnsel waar ik vrijwel iedere winter mee geconfronteerd wordt. De kunst is om vriendelijk tegen jezelf te blijven en tegelijkertijd dingen te proberen. Een mens kan nooit alle uren van de dag alles 100% goed doen en al helemaal geen 356 dagen per jaar. Gun je zelf dat je bent zoals je bent. Je hebt al geademd vandaag en al het andere is verder meegenomen.

    Like

  6. Heel vervelend, als je je zo voelt en je jezelf niet herkent. Goed dat je gewoon maar even hebt gedaan wat het beste voelde. Je energie komt zeker weer terug.

    miekequilt

    Geliked door 1 persoon

  7. Heel begrijpelijk hoor, even pas op de plaats, je bent ook altijd wel heel erg ondernemend. En zelfs nu kan je niet stil zitten, maar van punniken wordt een mens rustig, heel goed. Het is alweer langer licht, we kruipen vanzelf weer uit de duisternis.

    Geliked door 1 persoon

  8. Ik vind dat dat mag hoor, zo eens zetelhangen en bingewatchen. Een mens kan toch niet altijd doen wat “moet”.

    Sikkeneurig, het is een woord dat ik ook eens ga gebruiken als het past. Prachtig 🙂

    Like

Plaats een reactie