Misschien was het ook wel de eerste en volgens het weerbericht ook de laatste ijsdag. Daar maakten heel wat schaatsliefhebbers nog even gebruik van op zondag. Ik ben op zulke dagen jaloers op de goede schaatsers, die moeiteloos over dat ijs scheren.

Ooit heb ik leren schaatsen op kunstschaatsen op een kleine vijver in Zuid-Limburg. Niet te vergelijken met de vlaktes en lange sloten hier in het Noord-Hollandse. Ik heb hier wel op Noren leren schaatsen, maar nu doe ik het niet meer, bang om te vallen en iets te breken. Maar ik word er toch altijd naar toe getrokken, dus wandelde ik en probeerde zo dicht mogelijk bij het ijs te komen. Hier zag ik een goede zitplaats, maar helaas te koud om lang te blijven.

Maar heel leuk om die kleurrijke schaatsers zo bezig te zien. Helaas voor hen, waren er niet veel sloten schaatswaardig. Dat had met het korrelige ijs te maken, dat ontstaat met sneeuw en vorst.

Bij een andere plek had ik een mooi zicht op de sloot, die achter ons dorp langs loopt.

Ik liet de schaatsers achter, liep de brug over de polder in.

Daar zag ik, dat de polder bemalen was. Er was water geloosd, met als gevolg, dat het ijs breekt, want er ontstaat een vacuum eronder.

Gebiologeerd keek ik naar een grote zwerm vogels. Ik ben er nog niet echt achter wat het zijn, in ieder geval ganzen. Maar welke?

Iets verderop leek het wel een verzamel-weiland voor zilverreigers. Vogels laten duidelijk ’s winters ander gedrag zien dan ’s zomers.

Toen zag ik ganzen op de grond. Omdat dit brandganzen zijn leid ik eruit af, dat die zwermen van daarnet van dezelfde soort zijn. Zeker weet ik het niet.

De zwanen lagen nog even decoratief te wezen met de brandganzen op de achtergrond.

Het dorp kwam weer in zicht, eerst de oprijlaan van ’t Hof, een boerderij, waar ooit een kasteel stond.

Ik klom de dijk weer op, de brug van de Purmerringvaart over en daar was de beschutting van het dorp gelukkig. Het was een prachtige wandeling, maar de wind was berenkoud!! Gevoelstemperatuur -8 zag ik later pfff!