Met al dat grijze weer is de verleiding groot om lekker warm achter de geraniums te blijven. Omdat ik dat soort saaie dagen vorige week ook al door moest zien te komen en de wandeling door grijs weer me gisteren best goed was bevallen, nam ik net na 9.00 uur de sprinter naar Gouda Goverwelle. Daar wachtte organisator J.K. ons op. Met een groepje van 2 mannen en 7 vrouwen gingen we van start.

De laaghangende bewolking zorgde ervoor, dat het niet eens zuiver droog aanvoelde. Meteen buiten de bebouwde kom werd duidelijk, dat in dit gebied de winterse omstandigheden veel meer aanwezig waren dan in mijn eigen omgeving in Noord-Holland. Zoveel sneeuw en ijs als hier nog te zien was!

We hadden te maken met dooimist. Ik had het nog nooit zo gezien.

De wandelpaden wisselden elkaar af van goed begaanbaar

tot een hele uitdaging om rechtop te blijven.

Het Goudse Hout en andere parken rond Gouda werden doorkruist. Het werd een grote glibberpartij. We waren alleen maar heel ingespannen bezig om te zorgen, dat onze voeten ergens grip kregen op de spekgladde ondergrond. Daardoor heb ik te weinig om me heen kunnen kijken. Maar die omgeving was wel de moeite waard.

Langs een meer ging het, waar een bijzonder kunstwerk stond.

We naderden de bewoonde wereld van Gouda. De bouwstijl van de boerderijen hier vind ik mooi. Apart om te zien hoe zo’n boerderij opgeslurpt is door de stad met in hun achtertuin een nieuwbouwwijk.

Nog even langs wat waterkanten en bruggen om het water over te steken.

Toen waren we toch echt in Gouda. Daar ging onze route dwars door de stad en hadden we gelukkig weer houvast aan de straatstenen.

We pauzeerden even op het plein bij het de Waag en het Stadhuis in zijn prachtige gotische stijl. Helaas op dit moment in de steigers.

Na de pauze passeerden we nog wat highlights zoals rondom De Sint-Janskerk met de mooie glas-in-lood-ramen, waar we een glimp van opvingen en het bijzondere straatje ‘Achter de kerk’,

mooie gevelstenen, oude poorten en muurschilderingen.

Gouda heeft best wat molens. Hier passeerden we stellingmolen De Roode Leeuw, na restauratie weer in gebruik als korenmolen.

Met alle nattigheid lunchten we staand op ons wandelpad langs het water.

Deze wandeling was een zogenaamde Trage Tocht, een rondwandeling met begin-en eindpunt station Goverwelle had. Daar moesten we dus naar terug. Buiten de stad raakten we weer aan het glibberen op de paden vol ijsschotsen.

Het laatste stuk ging over een dijk. Gelukkig hadden we daar weer grip op de weg .

Al snel zagen we treinen rijden. We naderden dus het station.

Wachtend op de trein ging de zon zelfs schijnen, niet heel overtuigend trouwens. Het was een zeer uitdagende en vermoeiende 15 km geweest met al het geglibber en wonder boven wonder is er niemand gevallen! WE DID IT!