Het was een koude winterdag met temperaturen rond de nul graden. Maar de zon scheen en dat zorgde ervoor dat ik zin had in een stadswandeling.

Het ging richting de Schreierstoren, waar vroeger, toen Amsterdam nog rechtstreeks met de zee verbonden was, heel wat is gehuild door vrouwen van zeelui, waarvan hun geliefden nooit meer terug kwamen van zee.

Vandaar liepen we richting de Wallen, het oudste gedeelte van Amsterdam. Ons ijkpunt van vandaag was het blauwe hoedje van E. Zij had de route bedacht en we hoefden haar maar te volgen. Het was zondagochtend en nog vrij rustig in de straten.

Het was een architectuurwandeling. Daarvoor is zo’n historische binnenstad natuurlijk uitermate geschikt.

Aan gevelstenen en andere ornamentale versieringen is er geen gebrek.

We maakten een rondje om de Oude Kerk en liepen door de Warmoesstraat, dit alles is er al sinds de 13e eeuw. Vanaf de 17e eeuw is het prostitutiegebied geworden. Sinds 1930 is er raamprostitutie. Dat is ook terug te zien in kunst onderweg.

Ook majoor Boshart kwamen we tegen, zittend voor wat ooit haar woonhuis was. Zij woonde en werkte hier voor het Leger des heils.

We zigzagden door allerlei bekendere straten, zoals de Oudezijds Voorburgwal, Oudezijds Achterburgwal en de Nieuwezijds Voorburgwal. maar ook veel steegjes, die soms alleszeggende namen hebben.

Aan de Zeedijk passeerden we een grote Boeddhistische tempel en zo kwamen we bij de Waegh uit.

We konden even een blik werpen binnen in het sjieke hotel the Grand. Dat is het leuke van een gids, die goed voorwerk heeft gedaan. Klasse E!

Men gebruikte vroeger vleeshallen. Dat waren overdekte markten waar vlees werd verhandeld, met als bekendste de Grote Vleeshal aan de Nes/Oudezijds Voorburgwal, herkenbaar aan de koeienkoppen op de gevel uit 1779. Deze centra, vaak bij markten, functioneerden tot de 19e eeuw om hygiëne en controle te waarborgen. 

Even een greep uit de diversiteit van alles wat we zagen: een brug over een grachtje, een typisch Amsterdamse krul en een etalage met snuisterijen voor toeristen,

In een hele gezellige horeca-gelegenheid lunchten we. Kapitein Zeppos ligt in een steegje genaamd ‘Gebed-zonder-end’.

Na de lunch liepen we verder de binnenstad in. Daarover later meer.

Alle collagefoto’s zijn los aanklikbaar.