Voor kleindochter F kroop de zaterdagochtend voorbij. Gelukkig liet ze zich nog afleiden door bij een vriendinnetje te gaan spelen, maar er waren momenten dat het haar aanvloog. Ze moest namelijk afzwemmen voor haar A-diploma. Opeens bedacht F, dat er ook mensen kwamen kijken en als je het dan niet haalde, wat dan? Ik kreeg een telefoontje, dat ik maar niet moest komen. Dat is dan toch ook weer zo wat. Als compromie zou ik dus later komen, zodat ik wel een foto kon maken met diploma. Maar ongezien was ik er natuurlijk vanaf het begin. Ik keek mijn ogen uit over de hordes mensen langs de kant van het bad. Ikzelf stond boven achter glas.

De foto’s zijn dus niet optimaal, maar je krijgt een indruk. Daar stonden de 30 kinderen klaar achter de startblokken, of erop, met kleren aan.

Ze hadden een heel pittig programma af te werken. Er is veel veranderd sinds ik mijn A-diploma op 13 jarige leeftijd haalde. Ze begonnen met een halve baan met kleren aan. Toen twee hele banen schoolslag, afgewisseld met twee banen rugslag. Onder water door een gat zwemmen en met borstcrawl, rugcrawl een klein stukje de korte kant van het zwembad over zwemmen. Als afsluiting dan het traditionele watertrappelen. De badmeester zorgde er wel voor, dat de sfeer luchtig was en de zenuwen snel gezakt.

Ik zou alleen al moeite hebben die vier lange banen zwemmen. Ik zwem dan ook bijna nooit, maar ik was reuze trots op die kleindochter van mij. En zij was natuurlijk ook apentrots!

De middag werd feestelijk afgesloten in het Broekerhuis, de plaatselijke horeca, met een drankje en een taartje, samen met de familie van een vriendinnetje. Toen we daar aankwamen zei ik, dat ze de vlag voor hen hadden uitgehangen. ‘Dat ze dat al weten’, zei F.