Vanwege de stevige wind werd er besloten om een meer beschutte omgeving op te zoeken om de maandagmorgen-wandeling te gaan maken. Het werd dit keer Volendam. Vanaf de parkeerplaats bij het Marinapark, op dit moment een vrijwel verlaten vakantieoord, liepen we langs de haven met plezierbootjes.

Zo kwamen we op De Dijk van Volendam uit.

Op een gedeelte van De Dijk staan al heel lang hekken. Het heeft met werkzaamheden aan de dijkverzwaring te maken, maar je vraagt je af, hoe lang dat nog moet duren. Ik denk, dat de mensen die er wonen en er dagelijks tegenaan kijken, er ook wel genoeg van hebben. Iemand probeerde de boel wat te verlevendigen en bouwde een creatieve windmolen bovenop het hek.

Bijna aan het eind van de dijk namen we een steeg naar het laaggelegen dorp erachter.

Dit keer ging het richting de katholieke Sint-Vincentiuskerk. Er was een begrafenis gaande. Het viel op, dat van de twee rijen fietsen, die daar geparkeerd stonden er geen enkele ‘gewone’ fiets bij stond. Het waren allemaal e-bikes.We bekeken het kerkhof dat om de kerk heen ligt. Opvallend hoeveel grafstenen daar bij elkaar liggen. Er zijn eigenlijk geen paden tussen, de stenen liggen allemaal tegen elkaar aan.

Aangezien we drie inwoners van Volendam in onze gelederen hebben, werd ons een prachtige route door de Volendammer buurt voorgeschoteld.

Zo kwamen we uit bij grote foto’s tegen een gebouw.

Daarop kon je de Volendammer klederdracht in al zijn verscheidenheid bewonderen. Het is namelijk niet maar één dracht, nee je hebt een outfit voor dagelijks gebruik, maar ook voor feesten en bijzondere gelegenheden, zoals trouwerij en begrafenis. Vanaf begin 19e eeuw tot in de 60er jaren van de vorige eeuw bleven de Volendammers hun klederdracht trouw. Nu komt de outfit nog maar heel incidenteel uit de kast.

Onze gidsen wezen ons op een kapper, die gehuisvest zit in een authentieke woning en ook de salon heeft nog een inrichting van vroeger. We wilden even door de ramen kijken, maar het bedrijf draaide op volle toeren, dus dat was wel een beetje raar om dan naar binnen te gluren. De buitenkant is ook leuk.

Een opvallend gebouw was de Opstandingskerk, een zogenaamde Stolphoevekerk. Naast de bijzondere bouwstijl is het ook wel apart om zo’n protestantse kerk terug te vinden in dit toch katholieke bolwerk.

Op een achterafje zagen we het raam van de hobbyclub. Daar maken ze vogelhuisjes, zoals je er een paar in het raam ziet staan. Die huisjes vind je op veel plekken terug in het dorp. Door en voor de Volendammer!

Ongemerkt waren we achter de Dijk langs teruggelopen richting de haven. Na de wandeling hadden we wel koffie verdiend. De Botterwerf is er een perfecte gelegenheid voor. Ons negen man sterke wandelgroepje van vandaag vulde daar meteen de ruimte met gezelligheid op de maandagmorgen.

Na de koffie was het nog maar een kort endje langs de haven van het Marinapark naar de auto.