Oppassen op mijn kleinkinderen doe ik regelmatig. Mijn kleindochter was totdat ze naar de basisschool ging regelmatig te gast. De laatste tijd is mijn kleinzoon van twee-en-een-half aan de beurt. Op het tweetal samen paste ik nog nooit op, tot nu. Het ging ook meestal om een middag of dag, een enkel keertje bleef mijn kleindochter wel eens overnachten.

De afgelopen dagen heb ik op beide kinderen gepast en zelfs bij hen overnacht. Mijn dochter wilde graag een paar dagen weg met haar man in deze krokusvakantie. Ik kon dat helemaal begrijpen met dat drukke bestaan, dat zij leiden.

Ik moet zeggen, dat ik het een gezellige, maar ook een vermoeiende bezigheid vond. Oppassen op de oudste gaat prima. We knutselden en tekenden wat,

fietsten naar een natuurgebied, waar helaas nog niet veel te beleven was. Daarmee vliegt de tijd dan ongemerkt voorbij.

Maar als de jongste er is, die gelukkig ook een periode naar de opvang kon worden gebracht, is het een heel ander verhaal. Die heeft nog de leeftijd, dat hij hulp nodig heeft bij het spelen en zijn spel wil ook nog wel eens behoorlijk wat ravage opleveren. Ik merk dat ik daar niet meer zo goed tegen kan.

Maar daarentegen is er hij ook altijd weer voor in om een boekje voorgelezen te krijgen

of te puzzelen en een spelletje te doen.

Twee keer eten met het spul en naar bed brengen zijn niet de rituelen, waar ik in mijn gezapige bestaan de laatste tijd, aan gewend ben.

Ik heb me erdoor heen geslagen. Voor een keer doe ik het graag, maar ik moet eerlijk toegeven, dat ik bij zoiets merk dat ik ouder word en het me meer moeite kost dan ik zou willen.