We zijn gewend aan het gegak van ganzen boven onze hoofden. De laatste weken is het af en toe zelfs erg druk en luidruchtig in het luchtruim.

Maar door mijn fietstocht naar de Kalverpolder bij Zaandam, hoorde ik weer een ander geluid en wel ‘grutto, grutto’. Ja, ze zijn er weer! Het wonder is weer geschied. Want een wonder vind ik het zeker, dat die grutto’s elk jaar weer heen en weer vliegen tussen Nederland en West-Afrika. Vanuit Senegal, Mali of Guinee-Bissau komen ze met een tussenstop via Portugal of Spanje weer hier terug en verzamelen met een grote groep op hetzelfde plas-drasgebiedje in de Kalverpolder.

Op die plek foerageren ze flink en sterken ze aan. Dan gaan ze op een gegeven moment verspreiden over de rest van het land.

Maar waarom steeds op diezelfde plekken, want er zijn meer van die vaste aankomst-plekken in Nederland? Alsof er niet meer land is. Ik vind dat ongelooflijk. Deze verzamelplek is vlak bij een woonwijk, vlak bij de Zaanse Schans, vlak bij de Zaanse industrie.

Voor vogelaars wel fijn, want je gaat erheen en je ziet ze. Succes verzekerd. Dat wil nog wel eens anders zijn, als je erop uitgaat om een speciaal vogeltje te zien.

Maar hier was het voluit genieten. Ik vind de grutto zo’n mooie sierlijke vogel! Andere jaren was ik hier ook, maar dan keek ik vanaf de weg. Nu had ik een vogelkijkscherm ontdekt, wat de afstand tot de vogels iets minder groot maakte, maar het is ver genoeg om de vogels niet tot last te zijn.

En als je geduld hebt maken ze nog een rondje voor je in de zon!