Bij Museum de Zaanse Schans moesten we onze koers wijzigen, omdat het natuurgebied, waar wij door wilden wandelen, was afgesloten. Nu moesten R en ik eerst noodgedwongen langs een vrij drukke weg en lángs het natuurgebied lopen i.p.v. erdoor. We zagen vrijwilligers aan het werk met rietmaaien.

In de verte stond de Amerikaanse roosmolen, de Hercules. We naderden hem langzaam. Als je meer wilt weten over deze molen, kun je dat lezen in dit blog.

Na een kleine lunchhap te hebben genoten in Het Heerenhuis

kwamen we na wat omzwervingen door een minder interessante nieuwbouwwijk uit bij de RK kerk van ’t Kalf een wijk van Zaandam. We liepen eromheen en zagen zodoende de pastorie, die naast de kerk ligt van voren en vanachteren.

We liepen tot de Zaan en namen toen een pittoresk bruggetje, dat ons in het volgende buurtschap bracht namelijk Haaldersbroek.

Een pittoresk buurtje, waar het vast goed wonen is.

Ook hier zie je weer, hoe dicht de woningen gebouwd zijn op de industrie.

Dan nog een allerliefst gedeelte, dat moet ’s zomers helemaal een paradijsje zijn hier.

We gingen de hoek om en dan ben je, zo dichtbij, opeens weer in een andere realiteit.

Bij het museum terug gekomen, zien we daar een parkeerplaats vol bussen uit heel Europa, Spanje, Hongarije, Griekenland, Polen, Tsjechie, Italie en tot onze stomme verbazing wel een drietal bussen uit Oekraine. Wat fijn, dat die mensen even weg kunnen uit het oorlogsgebied.

We lopen terug over de Schans

Moe maar voldaan gaan we de brug weer over, richting het station.

We hadden veel gezien en lekker bij gekletst. R en ik zien elkaar niet vaak, maar dan is het meteen als vanouds. Fijn om zo’n vriendschap te hebben.