Die eilanden liggen in Amsterdam en variëren van historische Oostelijke Eilanden tot moderne wijken zoals o.a. IJburg en Borneo-eiland. Om ruimte te bieden aan havenactiviteiten, scheepswerven en woningbouw heeft men in het IJ en IJmeer op grote schaal aan kunstmatige landaanwinning gedaan. Dat gebeurde door aanslibbing en opspuiten door zand in water te spuiten. Na vertrek van de scheepvaart in de jaren 70/80 zijn deze eilanden getransformeerd tot unieke woongebieden met moderne architectuur.

We reden met de tram naar IJburg. Daar bekeken we de eyecatcher, die daar aan de rand ligt, het Sluishuis. Daar waren we al eens eerder. Bekijk het uitgebreide verslag hier.

We verlieten IJburg alweer meteen over de in de volksmond bekend staande BH brug, die officieel Enneüs Heermabrug heet..

Over de brug liepen we de Sluisbuurt in, waar veel bouwactiviteiten gaande waren. We kwamen langs een kunstwerk, dat memoreerde aan de ontstaansgeschiedenis van de woningbouw van Amsterdam. Want dat is en blijft een stad, gebouwd op palen. Door de drassige veengrond, moeten heipalen hier soms wel 50 tot 60 meter diep de grond in, voordat ze houvast vinden op stevige zandlagen. Dit kunstwerk maakt dat alles een beetje zichtbaar, door de heipalen boven de grond te plaatsen met een huis daar bovenop. Het is een ode aan de heipaal.

In de bouwput die het hier nog was lag een gezellig café.

Ook was er al nieuwe hoogbouw

en er ligt al een ROC met iets wat leek op hun sportveld.

Tussen alle bedrijvigheid door kon het contrast even niet groter zijn, want onze route ging kort over de oude zeedijk, die vroeger de rand van de stad markeerde.

We kwamen uit aan de rand van het IJ, waar een pontje ons naar de overkant bracht.

Op het water was het genieten op deze heerlijke voorjaarsdag.

We kregen een overzicht van waar we net vandaan kwamen

en vervolgden onze route.