Op Bevrijdingsdag was het een uitgelezen dag om een landgoed te bezoeken. Samen met mijn fotomaatjes gingen we richting Haarlem/Overveen. De start was met koffie bij de gezellige horeca ’t Wapen van Kennemerland. Als je goed op het uithangbord kijkt, zie je een decoratie staan en een tweede naam: de stinkende emmer. Dat is de naam, die dit café een paar eeuwen geleden in de volksmond had. Dat was niet zomaar. Vroeger leefden de mensen in deze streek van de visvangst. De vissersvrouwen sjouwden de vis vanaf de boten aan zee richting de stad. Met zo’n zware vracht moesten ze halverwege wel uitrusten en dat was hier. Ze zetten de emmers met vis dan buiten neer en dronken binnen wat. Al die emmers konden een niet zo lekkere lucht verspreiden. Zodoende.

We namen het zogenaamde Koe-paadje, langs een prachtig weitje. Zoals op zoveel plekken in deze tijd van het jaar brachten boter- en paardenbloemen samen met zuring kleur aan het weiland,

dat zich ook nog mocht verheugen in de aanwezigheid van een ooievaarspaartje en een koppel vaarsen.

Een mooi houtsnijwerk gaf de richting aan van ons tweede landgoed, waarover later meer.

Wij sloegen af om de bloemenpracht op Duinvliet te bewonderen. De blauwe boshyacinten waren helaas net over de top van hun bloei heen, maar de blauwe gloed onder de bomen was toch nog mooi.

Daslook is ook een prachtige bodembedekker, vooral in de bloeitijd.

Andere bloemetjes, die ik zag, look-zonder-look, boterbloem. dagkoekoeksbloem, gewone vogelmelk en meidoorn.

Het is een mooi park met statige bomenrijen en mooie brede paden.

Heerlijk toeven hier.