Traditioneel wordt er in ons dorp op 2ste pinksterdag een sportieve ronde georganiseerd. Je kunt hardlopen, skeeleren, fietsen en wandelen. Bij elke tak van sport kun je dan je eigen afstand kiezen om aan je sportieve prestatie te voldoen. De echte diehards kozen bijvoorbeeld voor een fietsronde van 100 km of een wandeling van 21 km. Ikzelf hield het bescheiden en schreef me in voor een wandeling van 10 km. Ik vond dat met de warmte wel meer dan genoeg. Bij de start zag ik maar een handjevol medewandelaars. Dat begreep ik ergens wel.

Toch was er een heerlijk briesje en vond ik het goed te doen. In ons Waterland is er weinig keuze uit wandelpaden, dus een onbekend pad zal je niet aantreffen. De uitgezette tocht was dan ook een weg, die ik kan uittekenen, omdat ik er jarenlang over naar mijn werk fietste. Maar al wandelend zie je meer. Ik kon nu eens stilstaan bij bloemen en anderszins.

Af en toe een stempel halen bij een controlepost hoort ook bij dit evenement. Daar word je dan verwend met water, broodjes en een banaan..

In Purmerend klommen we over een talud over de Purmerringvaart, waar we tot nu toe de hele tijd langs gelopen hadden, naar de andere kant van het water. We liepen een stuk door een woonwijk, toevallig de wijk waar ik ooit werkte. Leuk om hier bekende punten terug te zien, het verzorgingshuis, het park en winkelcentrum.

Bij een waterplas staat een kunstwerk van Nic Jonk, een bekend kunstenaar uit Schermerhorn. De man is overleden, maar zijn beeldentuin is daar nog altijd te bezoeken. Dit beeld heet ‘Water en Zon’. Een waternimf met vissenstaart (zeemeermin), rijst op uit de zee en houdt in haar uitgestrekte armen de zonneschijf omhoog.

Via een fietspad kwamen we uit op de Westerweg,

een lange rechte weg in de polder, met boerderijen.

Dus blik vooruit en recht toe, rechtaan stapten we op huis aan.

Voor de variëteit aan wandelroute hoef je het dus niet te doen. Het blijft gewoon leuk om het met dorpsgenoten te beleven. Terugkomend in het dorp wachtte een warm onthaal door de spreekstalmeester en kon ik mijn medaille ophalen.