Daar zat ik zomaar vrij onverwacht op het station.

Niet in de ochtend, maar pas na half 4 nam ik de trein naar Maastricht. Het had een speciale reden om zo laat af te reizen.

Ik had een luisterboek mee,  ideaal voor in de trein heb ik gemerkt. Je hebt niks anders te doen en daardoor heb ik de rust om te luisteren, die ik ergens anders niet heb. Ondanks de steeds drukker wordende trein zat ik in mijn boek en kreeg weinig mee van de geluiden om me heen. De tijd vloog om.

In het warme Maastricht had ik nog wat uurtjes te overbruggen.

Ik was wel toe aan een wandeling door de stad, na een paar uren stil zitten.

Ook een drankje ging er wel in.

Laat ik nou op dat terras naast de regisseur  Serve Hermans komen te zitten, wiens regie-werk ik vanavond ga bewonderen. Daarover morgen meer.