De mensen van ons dorpscafé organiseren elk jaar in de zomer een wijnroute. Op 10 locaties kon je dit jaar wijnen proeven. De mensen die hun locatie aanbieden om gasten te ontvangen doen dat soms om hun eigen bedoening een beetje te promoten. Zo stalde K al haar waren uit, die ze zelf uit India haalt, zodat ze weet dat de lokale bevolking daar ook de verdiensten krijgt die ze toekomt. Haar winkel is op afspraak open. Daarom weten niet zoveel mensen er nog van. De Wijnroute is een mooie manier om iedereen kennis te laten maken.

Dat gold ook voor Helen Vreedeveld. Zij is kunstenares en biedt ook cursussen aan. Ik volgde er al meerdere bij haar. Toch is het nog niet algemeen bekend en dat is reuze zonde. Na aandringen van een paar cursisten stelde ze haar atelier open voor de Wijnroute.

Het werk van de laatste groep cursisten, waaronder ik dus werd tentoongesteld in de hoop op een grotere bekendheid en deelname. Ik ben benieuwd of haar volgende cursus, die half september start het beoogde succes heeft.

Er deden dit keer 100 dorpsgenoten mee aan de wijnroute. Dat was heel veel. Ikzelf heb nog nooit meegedaan, maar nu dus een beetje indirect met mijn cursusresultaten. Het bleef nog lang onrustig in het dorp. Er trokken groepjes mensen met een wijnglas in de hand van de ene locatie naar de andere. Je kunt je voorstellen dat de sfeer op straat rond de 10e keer wisselen al joliger werd.