Om half 7 zaten mijn zwager en ik al in de boot. We hoopten op een vaartochtje in de ochtendmist door het Ilperveld. Helaas was er van mist geen sprake, maar het was wel heerlijk vaarweer. De zon deed zijn best om door te breken. dat leverde mooie luchten op, maar pas toen we weer thuis waren, had die zon de wedstrijd met de wolken eindelijk gewonnen.

Ondertussen genoten we van de rust op het water, die wel doorbroken werd door het sonore geluid van de snor. Hij zong het hoogste lied en wij voeren met de boot heen en weer om hem zo goed mogelijk op de foto te zetten. Hij bleef gewoon zitten!

Hij kreeg er zelfs nog een toeschouwer bij, een rietzanger.

Helaas was ik thuis teleurgesteld over de foto’s. Mijn apparaat mankeert iets en ik krijg niet boven water wat het is, maar alles is korrelig, dubbele lijnen of overbelicht. Helaas. De helft van mijn gemaakte foto’s is dus in de prullenbak beland. Deze kunnen er net mee door. Zwaluwen

futen met al vrij grote jongen, slobeend, kwikstaart en een familie ‘wilde eend’ met gevarieerde kleurcombinaties.

Het riet was vrij hoog, wat het uitzicht wat belemmerde. De pinken wisten een plek te vinden om ons te bekijken met hun gele oorbellen.

Een aalscholver vloog op in het tegenlicht

en een lepelaar hoog over.

Achter het dorp langs bereikten we onze achtertuin weer.

In de prullenbak zijn helaas beland : een puttertje, tureluur, bergeend, zwaluwen in een nestje onder de brug en de kluut. Volgende keer hoop ik, dat er een oplossing is gevonden voor de onscherpte en rare kleur in mijn foto’s!