Aan het eind van de dijk van de Purmerringvaart woont F. Deze dag zouden we samen gaan wandelen en lunchen op Marken. Dus parkeerde ik mijn fiets op haar erf en reden we verder met haar auto naar het voormalig schiereiland. Stiekem was ik blij, dat we het hele eind over die lange dijk niet met de fiets gingen, want er stond een pittige oostenwind tegen. Om te wandelen was dat windje nou juist heel aangenaam. We liepen eerst naar de Rozenwerf, een van de vijf buurtschappen, die je hier vindt, verspreid over het eiland. Ze liggen op terpen.  Dan is er nog het grote dorp rondom de haven, dat is ontstaan uit drie buurtschappen.

Men is al een hele tijd bezig met werkzaamheden om de dijk te verzwaren. Helaas werd ons nu daardoor de weg versperd richting de vuurtoren.

We moesten terug richting het dorp en vandaaruit zochten we de dijk weer op. Vanaf de weg dwars door de polder zagen we leuke dijktaferelen.

Bij de vuurtoren stond een uitnodigend bankje en ondanks dat ik al zo vaak foto’s van de vuurtoren en deze bijzondere plek heb gemaakt, kwamen er toch weer wat foto’s bij.

We vervolgden de dijk over het vernieuwde fiets/wandelpad.

Bij de Bulkdijk heeft men een nieuwe vogelkijkhut geplaatst, een prachtding, ……….nu de vogels nog.

Wat grauwe ganzen op het Markermeer, waren de enige vogels op dit moment.

Voor het laatste gedeelte van de wandeling moesten we eerst een stukje terug met de bocht mee, omdat ook daar de dijkwerkzaamheden het wandelpad blokkeerden.

Een telefoontje voor F gaf mij de kans om wat bloemen uit de berm van dichtbij te bekijken.

Uiteindelijk liepen we door de bebouwing. Ook daar was er weer genoeg te zien. Leuke bijkomstigheid, dat ik vanaf vandaag de maker van dit leuke uithangbord ken.

In de haven genoten we op een terras van onze lunch.

Vervolgens liepen we via steegjes en kleine straatjes richting de parkeerplaats.

Als jullie dachten, dat we daar alleen waren, dat waren we niet.