Als ik buiten het dorp wil wandelen loop ik altijd via de insectentuin, waar ik eens per week vrijwilligerswerk doe. Toen ik er aan het werk was, zorgde blijkbaar de aanwezigheid van alle vrijwilligers ervoor, dat er weinig insecten met name vlinders te zien waren. Hoe anders was dat deze dag. Ik wist niet wat ik zag, wel zes verschillende soorten: icarusblauwtje, atalanta, argusvlinder, distelvlinder, groot koolwitje en het bont zandoogje.

Ik liep verder naar het bos over de dijk.

En daar had ik een ontmoeting, die ik niet snel zal vergeten. Ik stond oog in oog met een jonge vos. Er zat nog wel 100 meter tusen hoor, maar we stonden allebei stokstijf stil en staarden elkaar aan. Ik durfde niet te bewegen, maar probeerde wel een foto te maken. Ik zag dat er een rietstengel tussen de vos en mij zat, waar mijn camera scherp op stelde. Toen ik eindelijk voorzichtig een stap opzij maakte om de vos scherper in het vizier te krijgen, was hij helaas snel verdwenen.

Thuis zag ik pas, dat het een jonge vos was. Zo leuk! Jammer van de onscherpte.