Samen met twee oud-collega’s en hun mannen ging ik naar een concert in het witte kerkje van Den Hoorn.


Dit doen we al verschillende jaren op rij, dus kun je wel spreken van een traditie. Zodoende stond ik na een bus en treinreis op het stationsplein van Den Helder op de bus te wachten die naar de boot voor Texel rijdt.

Met het mooie weer overvaren is wel een klein feestje.

De wandel – fietsconstructie die we bedacht hadden om met drie personen en twee vouwfietsjes van de boot naar het kerkje te komen, heeft weer voortreffelijk gewerkt. Je loopt een stukje, je fietst een stuk en iemand fietst met twee fietsen af en toe en je bent er.

Onderweg was het genieten van alle nostalgische plekken, die wij nog kennen uit ons onderwijsverleden en werkweken die we toen hielden met de leerlingen. De duinen,

licht van Troost,

de kampeerboerderij

In het Hoornder kerkje genoten we in het kader van International Holland Music Sessions van een prachtig viool/pianoconcert door twee jonge vrouwen, duo Biznaga, die muziek speelde van Mozart en Schumann.
Na de pauze hoorden we Mael Canicatti op piano werk spelen van Franz Liszt, Lili Boulanger en Johannes Brahms.
Dat klinkt 1) als een ingewikkelde manier van je op Texel verplaatsen en 2) als een prachtig concert op een mooie locatie!
LikeLike
Ach, daar gingen de herinneringen weer met me aan de haal. Niet vanwege Texel, maar vanwege de foto die je vanaf de boot maakte richting marinewerf. Precies daar in die gebouwen heeft meneer F. een groot deel van zijn leven gewerkt. Hij begon er na zijn diensttijd en is er nooit meer weggegaan.
Natuurlijk heb ik ook je verhaal over Texel gelezen. Een fijne plek om naar mooie muziek te luisteren. Goede tradities moet je in ere houden.
LikeGeliked door 1 persoon
De locatie van dat kerkgebouw én dan die overvliegende meeuwen. Echt mooi!
LikeLike
Alleen al met de boot naar Texel is feest.
LikeLike