Een nieuw fototoestel, de Sony RX10V, vraagt veel oefening en geduld. Alleen het instellen kost me al heel wat hoofdbrekens. Daarbij ben ik erg ongeduldig, maar het heeft nou eenmaal tijd nodig, voordat ik alles weer onder de knie heb. Voor het kunnen bedienen van een nieuw fototoestel moet er weer een ander neurologisch paadje worden aangelegd in het hoofd. Niks gaat meer op de automatische piloot. Maar oefening baart kunst. Ik combineerde het oefenen met een wandeling naar Purmerend. Met een serie dieren,

een bloemenoogst en weer nieuwe vragen over de instellingen kwam ik thuis.

Het nieuwe toestel reageert snel en over het algemeen zijn de foto’s ook scherp. Maar het voelt nog niet, alsof ik de baas ben over de materie. Het neurologische paadje is vooralsnog een zandpaadje. Maar ik hoop er toch over niet al te lange tijd asfalt te kunnen storten. Dan vind ik hopelijk oplossingen voor mijn vragen en gaat dat mijn toekomstige foto’s ten goede komen. Dat is tenminste wel de bedoeling.