We verzamelden dit keer in de huiskamer van N. De aanleiding was de Volendammer Kermis. Op het schilderij van De Dijk van Volendam, dat in haar kamer prijkt, staat zowaar haar oma voor haar huis met zicht op de Gouwzee. Dan weet je, dat je op visite bent bij een rasechte Volendamse. Hoe leuk is dat?

Na een heel weekend kermisvieren is het in Volendam traditie om de maandag er nog achteraan te plakken en dan ga je verkleed naar het festijn. Na de koffie bij N gingen wij dat alles al wandelend eens van dichtbij bekijken. Vanuit de woonwijk aan de rand van het dorp, waar het ontegenzeglijk op maandag nog wasdag is

maakten we eerst een landelijke lus richting het Dijklander Ziekenhuis aan de rand van het dorp, dat daar gekomen is na de vuurwerkramp.

Alles was hier nog in betrekkelijke rust, hoewel ik toch allerlei voorwerpen had waargenomen, die wat vervreemdend werkten. Voorbodes van het kermisgedruis?

De rotonde en de molen kwamen in zicht en daar reed een speciale bus, bedoeld om de kermisvierders naar en van de feestplek te vervoeren.

N, als dorpeling leidde ons De Dijk op. (dezelfde als op het schilderij) Dit is vandaag ‘the place to be’ met alle horeca hier. En inderdaad, ik keek mijn ogen uit en genoot. Net als een groep toeristen, die we tegen kwamen.

Het leek wel Carnaval, maar dan in de zomer!

Toch moesten we ook nog even stilstaan bij het monument ter nagedachtenis van de slachtoffers van de Nieuwjaarsramp in cafe ’t Hemeltje, waar we de bovenkant met tralies voor de ramen nog net konden zien. (de gevel achter de stellage)

De route leidde ook over het kerkhof achter de Nicolaaskerk, waar de omgekomen jongelui allemaal liggen. In Volendam kun je nooit meer om deze ramp heen, ook al heeft ie al in 2001 plaatsgevonden.

Uiteindelijk kwamen we ook nog tussen de echte, soms spectaculaire kermisattracties te lopen, maar daar was van drukte nog geen sprake.

Met de draaimolen als eyecatcher, overal bovenuit torenend.

Twee meisjes waren maar alvast in de carrousel gaan zitten, maar het zag er niet naar uit, dat die al snel ging draaien.

Het zal niet vaak voorkomen, dat ons wandelgroepje wordt achtervolgd door de kerstman.

We wandelden verder langs de haven.

Zoals volleerde toeristen namen we foto’s op die toch altijd bijzondere plek. Helaas staan er momenteel veel hekken vanwege de werkzaamheden aan de dijk.

Hoe gezellig het ook was, we moesten weer richting buitenwijk. Langs het centrum en het voetbalstadion van Volendam lopend bleven we feestgangers tegenkomen.

Maar wij kozen voor de rust en het landelijke.

Het was ondertussen heel warm geworden en we grepen de kans aan om even in een bushokje uit te puffen, voordat we het huis van N weer bereikten. Een heerlijke ochtend rijker!

(foto’s zijn los aanklikbaar)