Als afsluiting van het vaarseizoen gingen we ’t Ilperveld in. Zwager wilde de stand van zaken in de natuur voor het herfst/winterseizoen nog een keer bekijken. De verwachtingen waren niet hoog gespannen over wat we zouden aantreffen. Meteen aan het begin zat het visdiefje. Die hadden we vaker op die plek aangetroffen.

Maar verder waren we toch wel verrast door het feit, dat we inderdaad bijna niks noemenswaard zagen. Geen vogels in het riet, niks op het water, geen vogel in het speciale nat-dras gebiedje, echt niks. De uiteindelijke score was zeggen en schrijven twee futen en een eend. En die heb ik niet eens op de foto. Heel in de verte zagen we ook twee roofvogels zweven. Ik deed een poging om een buizerd, heel ver op een hek op de foto te zetten, maar helaas beheers ik mijn fototechniek voor mijn nieuwe toestel nog niet goed genoeg daarvoor.

De grote rust in het gebied betekent hopelijk dat veel vogels al zijn vertrokken naar hun winterverblijven en dus in het voorjaar gewoon weer terugkomen. We voeren een rondje door het Ilperveld, langs de vogelkijkhut bij Watergang.

Op een paar landjes zagen we nog koeien.

Net toen we bij een heel vol begroeid slootje kwamen, net een mangrove, begon het erbij te spetteren. Echt nat werd je er niet van, gelukkig.

Bijna geen vogels dus, maar wel andere vaargasten.

Ook mocht een watermolen op de foto, die blijkbaar niet bestand was tegen de harde wind van een week geleden en één van de geijkte bruggetjes, waar we onderdoor moesten varen.

Op weg naar huis zaten er brandganzen in een wei met Purmerend op de achtergrond.

Die zagen we vervolgens ook vliegen,

samen met een kievit.

Toch nog wat gevleugels gezien. Langs het grote kippenhok ging het op huis aan.

Het werd evengoed een lekker tochtje. Het was tenslotte het mooiste nazomerweer wat je je maar kunt bedenken!