In memoriam

Ik kreeg een uitnodiging om bij het afscheid van Corrie Koekkoek te zijn. Zij is/was kunstenares en dorpsgenote. Op de rouwcirculair stond haar zelfportret op 18 jarige leeftijd. Haar gezichtsuitdrukking was onveranderd.

Haar beide dochters memoreerden over haar leven. Wat heeft zij veel geproduceerd! Ik wist misschien van 1/3 van haar werk. Sjaak en ik en later ik alleen gingen wel naar vernissages van haar. Vooral Sjaak had een goede klik met haar. Zo ontstond ooit de deal, dat Sjaak de buitenboel van haar huis rose zou schilderen in ruil voor een portret van onze kinderen. Dat portret heeft al zo’n 35 jaar een ereplek in onze huiskamer.

Nog steeds word ik er blij van, als ik ernaar kijk. Het is zo goed gelijkend en dat is des te knapper als je van dichtbij kijkt en ziet, dat het hele portret is opgebouwd uit potloodlijntjes.

Ik word er wel verdrietig van, dat nu beide betrokkenen bij de ontstaansgeschiedenis van dat schilderij er niet meer zijn. Memoreren is dus het enige dat rest.

9 gedachtes over “In memoriam”

Plaats een reactie