We hadden afgesproken om naar landgoed Clingendael te gaan en daar ook de Japanse tuin te bezoeken. Voor onze groep fotomaatjes zijn daar genoeg foto-objecten te vinden. Het landgoed ligt bij Wassenaar. Het park is aangelegd in Engelse landschapsstijl. met indrukwekkende boomgroepen en spiegelende waterpartijen. De herfstkleuren zaten volop in die bomenpracht. Helaas liet de zon zich zo goed als niet zien. Dan waren de kleuren nog beter eruit gesprongen, maar we waren al blij met deze grijze maar gelukkig droge dag. Gedurende het hele jaar is Clingendael vrij toegankelijk.

Waarschijnlijk ook vanwege de herfstvakantie was het een kunst om foto’s te maken zonder mensen erop. Maar deze kabouters, die ons wezen op een prachtige rood-met-witte-stippen-paddenstoel, mochten natuurlijk juist wel op de foto.

We gingen door een hek op het landgoed en kwamen zo in de Japanse tuin, het pronkstuk van Clingendael. De tuin is al oud en kwetsbaar. Er staan zeldzame bomen en planten. Daarom is deze maar een paar weken per jaar open. Freule Daisy van Brienen, de laatste bewoner van het landgoed, liet de tuin ruim 100 jaar geleden aanleggen met voorwerpen uit Japan. Vroeger was de tuin alleen toegankelijk voor haar gasten. Pas sinds de jaren 60 kunnen bezoekers de tuin bekijken. Wel moet je een tijdslot reserveren. daarmee houdt men ter bescherming van de kwetsbare planten, de bezoekersaantallen onder controle. De Japanse Tuin is de oudste en grootste Japanse tuin van Nederland en is sinds 2001 een rijksmonument.

Ik ben nog nooit in Japan geweest, maar van films en foto’s over dat land zag ik, dat dit stuk park erg leek op Japan. De bijzondere sfeer komt onder meer door de moslaag, die vrijwel overal de onderbegroeing is.

Er staan zeldzame planten en bomen in de tuin. Hoewel we dus tijdens deze herfstopening op wat meer kleur hadden gehoopt, was het evengoed genieten van de diversiteit aan soorten bomen en struiken.

Veel bomen leken op bonsaiboompjes, maar dan in het groot.

Typisch Japans zijn ook de pagodes, die overal stonden.

Ze nodigden ons groepje fotografen uit om door het gat een foto te maken.

Een stenen bruggetje was mooi aangelegd,

maar de rode bruggetjes zijn echte blikvangers

en de tuinhuisjes fijne rustpunten, hoewel je niet overal in mocht.

Typisch japans vond ik de ramen van bamboe.

Een klein tempeltje nodigde uit om stenen te stapelen.

De natuur zelf was ook een attractie, zoals regendruppels

en de vele bijzondere paddenstoelen.

Doordat er een stuk tuin was afgesloten vanwege de aanwezigheid van hoornaars was de tuin klein, maar o zo bijzonder om te zien. Zogezegd: klein, maar fijn!

(Alle collage-foto’s zijn los aanklikbaar.)