Bij station Rai wachtte J op de deelnemers aan zijn wandeling.

Het waren allemaal vrouwen, zes in getal. We zouden een stuk wandelen langs de rand van de stad. Daarvoor zochten we om te beginnen het Amstelpark op.

De prachtig vormgegeven rode brug mogen we over.

We passeren een waterpartij met flinke fonteinen

en het indrukwekkende oorlogsmonument Rozenoord. Op deze plek was in WOII de grootste fusilladeplaats van Amsterdam. In de laatste maanden van de oorlog werden hier 140 Nederlandse mannen door de Duitse bezetter vermoord.

We kwamen langs de Amstel te lopen.

en ook langs de Riekermolen, die ooit het park Buitenveldert bemaalde.

Het ging langs een beeld van Rembrandt en een prachtige poort, die de toegang tot een schooltuinencomplex bleek te zijn. Over een brug en onder een tunnel door, langs een water met een gebouw, dat lag te stralen in de zon,

kwamen we in het Amsterdamse bos aan. Ik keek ervan op, hoe een volwaardig bos dit is. Ik had een andere voorstelling van een stadsbos, zo mooi en groot als dit is. We wandelden er kilometers doorheen. De weersvoorspelling was dagen hiervoor niet geweldig. Er werd veel regen voorspeld. Tot nu toe waren we allemaal blij verrast met zelfs zonneschijn en blauw aan de lucht.

Na ruim 11 km kwamen we aan bij de geitenboerderij, onze eerste stop vandaag. Het drankje daar smaakte weldadig!

Ook leuk om die geiten en andere dieren daar te zien. Een prachtplek om met kinderen te bezoeken. Er staan ook flesjes klaar om de geiten te laten drinken. Eén nadeel, geitengeur staat niet in de toptien van lekkere luchtjes!

We vervolgden de wandeling. De veerpont Nieuwe Meer was niet in gebruik, maar een stoere watersporter ging gewoon het water op en trok zich niets aan van het weer.

De paden waren pruttig, maar er stonden ook nog wat bloemen in bloei. Dat zijn wel de laatste die we gaan zien dit jaar, denk ik.

Ondertussen is de lucht dichtgetrokken en inderdaad begon het wat te miezeren.

Het was maar een kort buitje. We zagen de Bosbaan al liggen en bleven er nog wat kilometers parallel aan lopen.

Vervolgens sloten we de wandeling af op de kop van de Bosbaan.

Voor de voorspelde regenbui echt losbarstte was ik weer thuis. Toch mooi 18 km in de benen.

(foto’s zijn aanklikbaar voor een groter beeld)