Op het laatste moment wisselde ik van wandeldoel. Ik zou in Noord-Holland wandelen, maar opeens bedacht ik, dat het eigenlijk een goede dag was om nog even te genieten van de herfstkleuren in de bossen. En gelukkig vond ik op de Wandelsite.nl een prima mogelijkheid daarvoor. En achteraf was het een goede keuze. De groep ontmoette elkaar op het spiksplinternieuwe station (uit 2024) van Ede-Wageningen. Van daaraf was het bos niet ver.

Statige bomen, mooie lichtinval, het was genieten. De herfstkleuren knalden eraf in de bossen bij Ede, nog eens temeer door de strakblauwe lucht en de zon. Precies wat ik zocht.

Met het kleine gezelschap liepen we in een lekker tempo en ondertussen voerden we fijne gesprekken.

Na een aantal kilometers kwamen we op de Ginkelse Heide. Een uitgestrekt heidegebied omkaderd door bos. De witte boomstammen, die door de zon nog eens extra oplichtten, blijken ingepakt te zijn, als bescherming tegen verbranding door de zon. Een apart gezicht. In dit natuurgebied vindt elk jaar de Airborn-luchtlandingen plaats met de herdenking en het eren van de helden van Operatie Market Garden.

Toevalligerwijs kregen wij al gauw te maken met onrust in de lucht. Eerst cirkelde er een politiehelikopter steeds laag over. Het was alsof hij iets zocht.

Toen werd het motorgeluid in de lucht nog sterker en zagen we een militair transporthelikopter oftewel chinook heen en weer vliegen, zelfs met een vracht onder het toestel. Wel spectaculair en het is duidelijk , dat de militairen goed aan het oefenen zijn. De Ginkelse heide staat er om bekend, dat het militair oefenterrein is.

Wij staken even op in een natuureducatie centrum De Ginkel, een leuke rustplek.

En zo kwam de wolf en de buizerd ook nog op ons pad.

We waren inmiddels de heide overgestoken en na de stop gingen we met een omtrekkende beweging terug over de heide.

In de lucht bleven er maar auto’s aangevoerd worden naar ergens achter de bosjes. De Chinook kwam wel heel dichtbij, maar wij hadden niets te vrezen. We hoefden alleen maar van het prachtige uitzicht te genieten.

De schaapskudde van zo’n 160 schapen maakte het plaatje af.

Verrassend genoeg zat er een flinke heuvel in het gebied. Van bovenaf werd het uitzicht nog beter.

Omdat het een rondwandeling was kwamen we weer door die prachtige bossen van Sysselt te lopen

en ook terug bij het station. We liepen zo’n 15 km, niet eens zo lang, maar de mulle paden over de heide voelde ik wel in mijn kuiten. Met een heerlijk voldaan gevoel stapte ik in de trein.

Alle foto’s zijn aanklikbaar voor een groter beeld.