Als ik geen lange wandeling iets verder van huis heb ingepland, wil ik toch graag wandelen. Dichtbij huis is dat altijd ongeveer hetzelfde, meer keuze is hier niet. Toch neem ik wel van alles waar en dat is niet altijd hetzelfde. De brug moet je altijd over, wil je een rondje lopen.

Op de brug uitzicht twee kanten op. Er was een speciaal licht, wat het weer anders maakte dan anders.

Over de dijk twee woonplekken in de polder.

In het land zag ik eerst een haas. Hij zag er wat typisch uit, net of hij huilde.

Een blauwe reiger, die wel een standbeeld leek zo stil kan hij staan.

Langs het bospad een wat ongewone verschijning, een kalf, ergens losgebroken.

Wat verder het bos in

zaten fazanten

En dan loop je alweer buiten het bos richting de dijk. Dan zie je, dat het bos in de polder ligt, een stuk onder het NAP.

In het weiland zwermen de spreeuwen als afsluiting van mijn middagwandeling.