Weemoed

Nog even van de avondzon genoten onder het genot van een roseetje. Dat hadden we wel verdiend nadat we vandaag mijn schoonmoeder hebben verhuisd naar weer een kleinere kamer.Ros_001 Ros_002 Wat is het toch hard om oud te worden. Eerst wordt je man ziek, dan ga je samen in een bejaardenhuis. Je laat al veel achter. Vervolgens wordt je weduwe. Dan moet je naar een veel kleinere kamer verkassen. De weinige spulletjes die je nog hebt worden dan ook weer uitgedund wegens plaatsgebrek. Ik weet wel ,het zijn maar spullen, maar het blijft een hard gelag. Ik was er helemaal weemoedig van. Het lied van Ede Staal in een Limburgse vertaling "t is nog noets zo donker gewees", gezongen door Paul van Loo sloot mooi aan bij mijn stemming.

6 gedachtes over “Weemoed

  1. Het is schandalig dat mensen het aan het eind van de rit moeten doen met xc3xa9xc3xa9n klein kamertje, met niet eens een aparte slaapkamer zodat je de hele dag tegen je bed aan zit te kijken.
    Het kan nog erger, ik weet het, in verpleeghuizen heb je vaak niet meer dan je bed, je nachtkastje en een prikbord.

    Like

Laat een reactie achter op Me! Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s