De voorbereidingen vind ik leuk om te doen. Met alle spulletjes die ik heb een zo sfeervol mogelijk huis maken en een gezellig gedekte tafel. Het begin van een fijne familieavond is er dan. Verder vertrouw ik nooit zo erg op mijn kookkunsten. De soep en het nagerecht had ik al een dag van te voren gemaakt. Dat begin ik aardig onder de knie te krijgen en ik merk dat ik daar ook wat meer aardigheid in heb om te doen dan voorheen. Het hoofdgerecht was een recept, dat ik al vaak gemaakt heb. Dit, op aanraden van mijn dochter, die adviseerde om niets ingewikkelds en nieuws te doen. Alles was goed gelukt, maar ik ben opgelucht, dat het achter de rug is. Kortom, ik ben jaloers op de mensen, die koken voor hun plezier. Dat zal er bij mij nooit inzitten. Daar blijf je dus mee geconfronteerd worden, want eten moet je toch. Maar  het werd een mooie familie avond en dat is het aller belangrijkste.